Glosario

Diccionario de termos



Aicono


Aborto:

Interrupción do embarazo, antes das 24 semanas de xestación. Pode ser espontáneo, debido a unha causa concreta, coñecida ou non, ou pode ser provocado (interrupción voluntaria do embarazo: IVE)

Amebiase:

Enfermidade de transmisión sexual (ETS), producida polo parasito Entamoeba histolítica, que se atopa sobre todo nos países tropicais. A persoa portadora pódea transmitir durante anos.

Amenorrea:

Ausencia de regra, temporal ou permanente.

Anel vaxinal:

Método anticonceptivo consistente nun anel moi flexible que contén hormonas (estróxenos e proxestáxenos). Introdúcese na vaxina e colócase na súa parte superior, onde se deixa estar durante tres semanas.

Anticoncepción:

Control da natalidade por diversos métodos, con obxecto de evitar que se produza un embarazo non desexado.

Azoospermia:

Ausencia de espermatozoides no seme.


Bicono


Bisexual:

Persoa que se sente atraída sexualmente por persoas de ambos os dous sexos.


Cicono


Canle cervical:

Conduto que percorre o interior do colo do útero. É moi estreito e habitualmente está taponado por unha substancia semellante ao moco, agás nos días da ovulación, durante a regra e no momento do parto.

Cérvix ou colo do útero:

Zona máis estreita do útero, situado na parte inferior deste, que o comunica coa vaxina.

Chancro:

Lesión ulcerosa que pode se ou non dolorosa. Acompáñase dun ganglio inflamado situado perto do chancro.

Chancroide:

Enfermidade de transmisión sexual causada pola bacteria Haemophilus ducreyi. É propia de países tropicais e o contaxio é característico nas relacións sexuais sen protección durante viaxes a países destas latitudes.

Ciclo menstrual:

Período comprendido entre o primeiro día da regra e o día anterior á regra seguinte, ambos os dous incluídos. A súa duración depende de cada muller, pero o habitual é que teña unha duración entre 25 e 35 días.

Citoloxía

Proba diagnóstica que consiste en analizar as células do colo do útero e da vaxina, e que permite determinar a existencia de infeccións e diversos tipos de enfermidades. Facer unha citoloxía cada ano, a partires dos 30, permite previr e tamén curar enfermidades que poderían ser graves.

Clamidiase:

Enfermidade de transmisión sexual causada por unha bacteria chamada Chlamydia trachomatis. É a máis contaxiosa de todas as bacterias sexualmente transmisibles e afecta exclusivamente á especie humana. A maioría das persoas afectadas son mulleres menores de 25 anos, e aínda é máis frecuente nas menores de 20. Cando se detecta hai que tratala con antibióticos, tanto para a persoa afectada coma para as súas parellas sexuais dos 60 días anteriores.

Climaterio:

Período da vida das mulleres no que se producen unha serie de alteracións hormonais, debidas á atrofia dos ovarios. Como consecuencia prodúcese tamén a atrofia do útero, o cesamento das regras e a perda da capacidade para reproducirse. Tamén se coñece coloquialmente co nome de menopausa.

Clítore:

Órgano xenital das mulleres, situado na parte de diante de vulva, xusto onde comezan os labios menores, formado por tecido eréctil. Desde fóra só se aprecia o seu glande e o corpo, porque a súa maior parte (cruz e cola) están no interior da vulva.Extremadamente sensíbel, é importantísimo na sexualidade das mulleres. De feito, moitas só chegan ao orgasmo a través da súa estimulación.

CMV:

Enfermidade de transmisión sexual producida por Citomegalovirus, da familia dos herpes. Está moi extendida e non é grave, agás en persoas inmunodeprimidas (sen defensas) ou durante a xestación. Non ten tratamento específico.

Coito:

Relación sexual que inclúe a introdución do pene na vaxina (coito vaxinal), ou no ano (coito anal).

Colo do útero:

(Ver cérvix)

Condutos deferentes:

Canles longas e estreitas que saen dos testículos, pasan polas éngoas, introdúcense no abdome e rematan na parte de atrás da próstata, ao se xuntar co conduto seminal, para formar o conduto exaculador, que se introduce nesta. A súa función é a de conducir os espermatozoides ata o dito conduto exaculador, onde continúan o seu traxecto mesturados co seme. A ligadura dos condutos deferentes ao seu paso polas éngoas (vasectomía), impide o tránsito dos espermatozoides e, en consecuencia, o embarazo.

Corpo (do útero):

Parte máis voluminosa do útero, situada na súa parte superior. É o lugar onde se implanta, se aloxa e se desenvolve o embarazo.

Corpos cavernosos:

Son dúas estruturas cilíndricas de tecido eréctil que se atopan no pene. Cando se produce a excitación sexual énchense de sangue, as válvulas que hai na súa base pechan e isto fai que o pene se faga máis grande e duro (erección), o cal permite a penetración.

Criptorquidia:

É unha alteración debido á cal os testículos (un ou os dous) fican no abdome, en lugar de descender para situarse na bolsa escrotal, que permanece baleira. Corríxese cirúrxicamente sen maiores problemas.

Cunnilingus:

Estimulación da vulva (clítoris, entrada da vaxina, e labios) coa boca e coa lingua.


Dicono


Diafragma:

Método anticonceptivo de barreira que consiste nunha carapucha redonda e con forma de cúpula, relativamente grosa e flexible, que se coloca na parte superior da vaxina, tapando o extremo inferior do colo do útero. É conveniente embadurnalo cunha crema espermicida.

Dismenorrea:

Menstruación (regra) dolorosa.

Dispareunia:

Dor durante o coito vaxinal.

DIU (Dispositivo Intrauterino):

Método anticonceptivo que consiste nun trebello que se insire no interior do útero por persoal médico, sendo efectivos durante varios anos desde a súa colocación. Existen varios tipos de dispositivos e a súa duración varía segundo o tipo e modelo.


Eicono


Embarazo:

Proceso de desenvolvemento de un ou máis ovos (óvulo/s fecundado/s), que vai desde a súa implantación no interior do útero ata o momento do parto. Dura nove meses e ten dúas fases: o período embrionario (tres primeiros meses) e o período fetal (seis últimos meses).

Embrión:

Nome que recibe un organismo en período de desenvolvemento. Na especie humana, o embrión é o organismo que se desenvolve durante os tres primeiros meses do embarazo. Durante este período, o embrión vai diferenciando e configuarndos os distintos órganos e sistemas.

Endometrio:

Tecido que tapiza o interior da cavidade uterina, no que se implanta a mórula (ver mórula). Está formado por dúas capas: a basal e a funcional. Esta última, máis superficial e moi vascularizada, prepárase en cada ciclo para a antedita implantación e, se non se produce, remata por desprenderse, eliminándose o seu contido pola vaxina, cara ao exterior, dando lugar á regra.

Epididimo:

Estrutura relativamente voluminosa e alongada que está situada na parte pósterior do testículo. Consta de cabeza, corpo e cola. No seu interior conflúen os condutiños eferentes, que conducen os espermatozoides. Polo extremo da súa cola sae o conduto deferente..

Erección:

Endurecemento do pene ou do clítoris debido á afluencia de sangue aos xenitais durante a excitación sexual. Así, os ditos órganos énchense de sangue, que queda "atrapado" no seu interior ao pecharen unhas válvulas que hai na súa base, o cal provoca o seu aumento de tamano e endurecemento.
Escroto:
Bolsa que recobre e protexe os testículos.

Esmegma:

Substancia de cor branca e formada por residuos das secrecións do pene. Cómpre retirala na hixiene diaria porque pode conter bacterias e é responsable do mal olor e sabor dos xenitais.

Espasmo vaxinal:

Contracción involuntaria dos músculos da parede da vaxina, que se produce en ocasións, no decurso dunha práctica sexual, dificultando ou mesmo impedindo a penetración.

Esperma:

Seme. Substancia formada polo líquido seminal e os espermatozoides, que se expulsa ao exterior a través da uretra na exaculación.

Espermatozoide:

Célula que se madura nos testículos, forma parte do seme e é responsable da fecundación do óvulo.

Espermicida:

Método anticonceptivo de base química, que se presenta en forma de crema ou de óvulos e que destrúe os espermatozoides. Por si só é un método moi pouco fiable, pero aumenta a efectividade doutros métodos, como o diafragma ou a esponxa, por iso se suxire o seu uso combinado con estes.

Esponxa vaxinal:

Método anticonceptivo de barreira que consiste nun disco de esponxa relativamente groso, que se introduce na vaxina, previamente empapado nunha crema espermicida. Conta cun cordón para facilitar a súa extracción. Non é dos máis efectivos.

Estróxeno:

Hormonas que se produce nos ovarios das mulleres a partires da menarquia. As súas funcións son: o desenvolvemento dos caracteres sexuais secundarios (desenvolvemento das mamas, do belo púbico, ensanchamento das coxas...), e a preparación do aparato xenital para a posible fecundación dun óvulo, en cada ciclo.

ETS (Enfermidade de Transmisión Sexual):

Enfermidade que se transmite a través do contacto sexual.

Excitación:

Fase da resposta sexual na que se produce un aumento progresivo da tensión sexual e do pracer que esta leva aparellado, a través da estimulación das zonas eróxenas.

Exaculación:

Expulsión do seme polo burato da uretra. Esta expulsión pode ter lugar no momento do orgasmo, ou ben noutros momentos (ver polucións nocturnas). Algunhas mulleres tamén exaculan, neste caso durante o orgasmo, expulsando un líquido de aspecto semellante ao do seme, pero con diferente composición e, desde logo, sen espermatozoides.


Ficono


Fecundación:

Unión do espermatozoide co óvulo.

Felación:

Práctica sexual que consiste na estimulación do pene co emprego da boca e da lingua.

Feto:

Na especie humana, o feto é o organismo que se desenvolve durante os seis últimos meses embarazo. O desenvolvemento do feto consiste na maduración e crecemento dos órganos e sistemas, ata o punto de facer posible a vida autónoma, fóra do útero materno.

Fimose:

Estreitez do prego da pel do prepucio, que non permite a saída do glande e, polo tanto, dificulta ou mesmo chega a impedir a erección. Non é grave, e corríxese a través dunha sinxela operación cirúrxica, con anestesia local.

Fluxo vaxinal:

Substancia líquida segregada polas glándulas da vaxina, que a protexe fronte a infeccións e que facilita as relacións sexuais proporcionando lubricación.

Fondo (do útero):

Parte superior do corpo do útero. É a zona máis ancha e nos seus extremos dereito e esquerdo, chamados cornos do útero, é onde se insiren as Trompas de Falopio.

Frixidez:

Diminución ou perda da capacidade para que se produza a resposta sexual nas mulleres, e o pracer asociado coas súas distintas fases. Pode ser completa (non se logra nin siquera a excitación), ou incompleta (a resposta sexual bloquéase e interrómpese despois de ter comezado). Pode ser debida a diversas causas e adoita de se resolver co tratamento axeitado.


Gicono


Giardiose:

Enfermidade transmitida polo parasito Giardia lamblia. Produce diarreas e malabsorción intestinal. As persoas infectadas pódena transmitir durante meses e a práctica sexual a través da que máis se transmite é o coito anal.

Glande:

Extremo ou punta do pene. Ten forma piramidal. Na base ten un pequeno ensanchamento, en forma de anel e no vértice está o orificio da uretra.

Glándulas de Cowper:

Están situadas no diafragma uroxenital, na cara inferior da próstata, verquen a súa segregación na uretra membranosa para darlle ao esperma a súa composición definitiva. Tamén reciben o nome de glándulas bulbouretrais.

Gónadas:

Glándulas produtoras de gametos ou células sexuais que nos homes reciben o nome de testículos e nas mulleres de ovarios.

Gonorrea:

Enfermidade de transmisión sexual tamén chamada gonococcia, blenorraxia ou purgacións. Está causada pola bacteria Neisseria gonorrhoede, que se transmite a través de prácticas coitais (vaxinais ou anais) e a través do sexo oral. Produce uretrite e na muller tamén vaxinite. Nas prácticas de sexo oral pode producir farinxite. O seu tratamento é sinxelo pero, se non se trata convenientemente, pode producir complicacións importantes.

Granuloma Inguinal:

Enfermidade de transmisión sexual producida pola bacteria Calymmatobacterium granulomatis, propia de países tropicais e subtropicais. O contaxio adoita de producirse nas viaxes a países que están nesas latitudes.


Hicono


Hepatite B:

Enfermidade de transmisión sexual que consiste nunha inflamación aguda do fígado, causada polo virus VHB. Causa cansanzo, astenia, febre, ictericia, etc. Non hai tratamento específico para o VHB, pero si que existe unha vacina altamente efectiva.

Herpes xenital:

Enfermidade de transmisión sexual producida polo virus Herpes simple tipo 2 (VHS-2) e polo Herpes simple tipo 1 (VHS-1). Trátase dun virus exclusivamente humano. Transmítese a través das prácticas coitais, sexo oral e por contacto coas lesións da pel. Aparecen grupiños de bochas (no pene, na vaxina, na vulva, nas nádegas...), que doen e que reventan despois duns días. Existe tratamento antiviral específico.

Heterosexualidade:

Desexo sexual dirixido cara a persoas do outro sexo.
Hime:
Membrana que tabica parcialmente o orificio da vaxina perto da súa entrada. Pode ser máis ou menos elástica e con diferentes tipos de perforación.

Homosexualidade:

Desexo sexual dirixido cara a persoas do mesmo sexo.


Iicono


I.I.U (Implante Intra Uterino):

Tipo de DIU (Dispositivo Intra Uterino), que consiste nunha ristra de pequenos cilindros de cobre suxeitos por un fío, que se implanta no músculo do fondo uterino.

Implantes subdérmicos:

Son como unha especie de barriñas moi delgadas feitas de hormonas, que se colocan na cara interna do brazo, cunha previa anestesia local e unha breve intervención cirúrxica. É un dos métodos máis seguros que existen cunha eficacia dun 99,9% na prevención dun embarazo. A súa duración activa vai dende os 3 ata os 5 anos dependendo do tipo, pero pode retirarse no momento que se desexe.

Impotencia:

Disfunción sexual que consiste na incapacidade de obter ou manter unha erección do pene o suficientemente firme que permita a realización dun coito.

Intercepción postcoital:

Ver tratamento postcoital: pílula postcoital.

IVE (Interrupción Voluntaria do Embarazo):

Aborto practicado intencionadamente por decisión da muller embarazada. Sempre se debe realizar por persoal médico e pódense utilizar métodos cirúrxicos ou farmacolóxicos (pílula abortiva).

Inxección anticonceptiva:

Método anticonceptivo hormonal que consiste na adminstración dunha inxección que inhibe a ovulación. Existen dous tipos: a inxección mensual, que leva estróxenos e proxestáxenos, e a inxección trimestral, que leva só proxestáxenos. En calquera dos dous casos a fiabilidade é moi grande.


Licono


Labios maiores:

Grosos pregos da pel, recheos de graxa, que están situados a ambos os dous lados da vulva, desde a parte de diante ata a de atrás, para protexer esta zona.

Labios menores:

Pregos da pel delgados, situados debaixo dos labios maiores e que se encargan de protexer a entrada da vaxina e o clítoris.

Látex:

Material que se emprega na fabricación de condóns para home.

Lesbianismo:

Nome que recibe a homosexualidade feminina.

Líbido:

Forza instintiva, enerxía sexual primitiva que se activa por diversos estímulos, dando lugar ao desexo sexual. Tamén chamada enerxía orgástica ou orgón.

Ligadura de Trompas:

Metódo anticonceptivo cirúrxico para a muller. Consiste en seccionar e atar os extremos das Trompas de Falopio, evitando así que o espermatozoide poida atoparse co óvulo e fecundalo.

Liña alba:

Rexión de forma alongada e estreita situada na liña media da cara anterior do abdome. Distínguese ben porque ten unha cor máis clara có resto da pel, e isto faise especialmente evidente ao longo do embarazo. É unha das zonas eróxenas. Tamén se denomina liña de Hunter.


Micono


Mamas:

Son dúas glándulas situadas na parte ántero-superior do tórax, a ambos os dous lados da liña media. Nos homes non están desenvolvidas e na muller medran e maduran a partires da puberdade, formando dúas prominencias de tamaño variábel. No seu cumio, central, hai unha zona rugosa e máis escura chamada areola, no centro da cal se atopa un pequeno promontorio máis escuro aínda chamado pezón. A súa función e fabricar e segregar leite durante o embarazo e o período de lactancia. Tamén son zonas eróxenas altamente sensíbeis, tanto na muller coma no home.

Marcha atrás:

Tamén chamada Coitus interruptus. Método anticonceptivo natural de moi baixa fiabilidade que consiste en retirar o pene da vaxina xusto antes de que se produza a exaculación.

Masturbación:

Estimulación das zonas eróxenas a través de caricias, masaxes, bicos ou lambetadas, que pode producir unha resposta sexual completa, orgasmo incluido. Pódea levar a cabo unha persoa consigo mesma ou con unha parella.

M.E.L.A.:

Método anticonceptivo natural (MÉtodo Lactancia Amenorrea). Mentres a nai manteña a lactancia exclusiva e non teña sangrados vaxinais, pode pasar 6 meses sen ovular de xeito natural. A súa efectividade é alta, pero diminúe cando se reduce o número de tomas pola bebé ou o bebé.

Menopausia:

Nome coloquial do climaterio da muller.

Menstruación:

Coloquialmente chamada regra, é a emisión de sangue pola vaxina, aproximadamente unha vez ao mes. Prodúcese polo desprendimento do endometrio funcional cando non houbo fecundación do óvulo e, polo tanto, embarazo.

Meseta:

Fase da resposta sexual humana. A excitación chega ao nivel máximo e mantense durante un tempo variable, precedendo ao orgasmo. Pode ser máis ou menos longa e de intensidade constante ou con algún altibaixo.

Método Billings:

Método anticonceptivo natural que consiste en identificar a presencia de moco na vaxina: cando hai regra ou non hai moco na vaxina (días secos), permite o coito sen risco. Cando o hai (días húmidos), non se poden ter relacións coitais.Precisa de aprendizaxe para coñecer ben o corpo e saber avaliar o moco. Aínda así, é moi pouco seguro.

Micoplasmas (Infección por):

Enfermidade de transmisión sexual causada por diversos micoplasmas. Os máis comúns son Mycoplasma Hominis, o Mycoplasma Urealyticum e o Mycoplasma Genitalis. Pode pasar desapercibida durante moito tempo, contaxiando durante todo este período. Os seus síntomas son moi semellantes aos da Clamidiase e aos da Gonorrea. Cúrase con antibióticos.

Micose xenital:

Infección da vulva, da vaxina ou do pene causada por fungos, sobre todo por Candidas. Tamén se chama Candidiase e ten moitas vías de transmisión, sendo a sexual a menos frecuente. Afecta máis ás mulleres cós homes e o seu tratamento é sinxelo e eficaz.

Miometrio:

Capa muscular do útero. É intermedia entre o perimetrio e o endometrio, e é a máis grosa das tres. É moi elástica e estira durante o embarazo, presionada polo contido do útero. Durante o parto experimenta contraccións con obxecto de expulsar o feto e a placenta.

Molluscum contagiosum:


Enfermidade de transmisión sexual da familia da varíola, causada polo Molluscum contagiosum. O 60% dos casos transmítense polas relacións sexuais. Producen pápulas pequenas cunha depresión típica no centro, que aparecen na vulva, perineo, pene, cara interna das coxas, baixo ventre. Rara vez dan proído.

Monte de Venus:

Zona máis inferior e lixeiramente prominente do ventre das mulleres, que se atopa cuberta de pelo.


Oicono


Ogino-Knaus:

Método anticonceptivo natural consistente na abstinencia sexual durante os días da ovulación e posteriores, supoñendo que esta se produce no medio do ciclo. É moi inseguro.

Orgasmo:

Liberación súpeta da tensión sexual acumulada durante a excitación e a meseta, acompañada a unha gran sensación de pracer. A muller pode ter máis de un orgasmo. Adoita de coincidir coa exaculación no home e, ás veces, tamén na muller.

Ovarios:

Glándulas xenitais da muller (gónadas) situadas a ambos os dous lados do útero. Teñen o tamaño dunha améndoa e a súa superficie está formada por folículos, pequenas bolsiñas en cada unha das cales hai un óvulo sen madurar. Tamén fabrican estróxenos e proxesterona.

Ovulación:

Rotura dun folículo do ovario, que produce a liberación de un óvulo maduro (que é captado pola Trompa de Falopio) e de certa cantidade de estróxenos, que se incorporan ao sangue. O día da ovulación e as 72 horas seguintes constitúen o período fértil da muller en cada ciclo.

Óvulo:

Célula da muller, producida polos ovarios, que pode ser fecundada por un espermatozoide, dando lugar a un embarazo.


Picono


Papiloma humano (VPH):

Enfermidade de transmisión sexual causado polo virus VPH (Virus do Papiloma Humano). É a ETS máis frecuente entre as causadas por virus. Existen moitos tipos de VPH. Produce lesións tipo condilomas, verrugas ou espullas que saen na pel e nas mucosas vaxinal e ano-rectal, illadas ou en piñas. Tamén poden ser como pequenas elevacións planas na pel (pápulas). Non existe tratamento antiviral específico, aínda que hai vacinas para os tipos máis perigosos de VPH.

Parches transdérmicos:

Método anticonceptivo hormonal que consiste na colocación dun parche adhesivo sobre a pel (nas nádegas, nos ombros, no brazo ou no abdome). Este parche libera hormonas (estróxenos e proxesterona), que se absorven a través da pel.

Pediculose:

Enfermidade de transmisión sexual causada polo parásito Phithirius Pubis, coñecidos como Piollos Patos (ladillas, en español). O contaxio é sempre por contacto sexual, neste caso pel con pel, producíndose no 95% das relacións onde un dos membros da parella está infectado. Tanto os insectos como os ovos pegados ás raíces dos pelos son visibeis. Elimínanse con locións ou champús parasiticidas.

Pene:

Órgano do home, de forma cilíndrica, que pendura da parte máis inferior do abdome, diante dos testículos. A súa función é xenital (realiza o coito) e tamén a de eliminación dos ouriños.

Perimetrio:

Capa máis externa do útero. É delgada e elástica.

Perineo:

Rexión situada entre ambas as dúas coxas, que vai desde a parte de abaixo do pube ata o ano. É unha zona altamente eróxena.

Petting:

Palabra inglesa coa que se designan as prácticas de masturbación realizadas en parella. Non inclúe a penetración, pero pode producir unha resposta sexual completa, orgasmo incluido.

Pílula anticonceptiva:

Método anticonceptivo hormonal, que pode conter estróxenos e proxesterona ou só proxesterona, e que inhibe a ovulación. Débese tomar diariamente, sen esquecelo ningún día. A súa efectividade é alta.

Polución nocturna:

Exaculación involuntaria durante o sono.

Poscoital, tratamento:

Tratamento para evitar a fecundación ou a implantación e que consiste respectivamente na inxesta de dúas pílulas, con 12 horas de intervalo entre elas, ou na colocación dun DIU. Emprégase cando se realizou o coito sen protección ou cando esta protección fallou e ten que levarse a cabo nas 72 horas seguintes á práctica sen protección (se se emprega pílula) ou dentro dos cinco días seguintes á mesma (no caso do DIU).

Prepucio:

Pregue da pel da punta do pene que cobre o glande.

Preservativo (condón):

Método anticonceptivo de barreira que impide que o seme se deposite na vaxina. Existen dous tipos: o de home, que é unha especie de "bolsa" de látex que recobre todo o pene, axustándose a el (cunha variante reforzada para utilizar no coito anal), e o de muller, unha bolsa máis ancha, fabricada en poliuretano, que se introduce na vaxina, deixando fóra dela o seu borde.

Proxesterona:

Hormona da muller, fabricada polos ovarios, feminina que ten por función principal a preparación do endometrio para que se poida implantar nel o óvulo fecundado.

Próstata:

Glándula do home situada debaixo da vexiga dos ouriños. Está atravesada polo primeiro tramo da uretra e polos condutos exaculadores. Segrega unha serie de substancias que se incorporan á composición do seme.

Punto G:

Pequena zona localizada na parte anterior da vaxina, altamente eróxena. Parece corresponder coa raíz do clítoris e a súa estimulación, cos dedos, co pene ou con algún obxecto tipo vibrador resulta moi pracenteira. Tamén nos homes hai unha zona altamente sensible, neste caso na cara anterior do recto, desde a cal se estimula a próstata, producindo a exaculación.


Ricono


Rede de Haller:

Estrutura formada por unha serie de túbulos que se entrecruzan formando unha rede e ocupando o espazo común da parte posterior do testículo. Son as canles de condución dos espermatozoides.


Sicono


Sarna (roña):

Enfermidade da pel transmitida por un parasito cando se teñen contactos físicos prolongados, sexan sexuais ou non. O axente responsábel é o Sarcoptes scabiei, ou Arador da sarna. A femia vive baixo da pel humana, excavando túneis perfectamente visíbeis, onde deixa os ovos. É máis frecuente nos homes. Produce un proído cada vez máis intenso e afecta sobre todo á pel con pregues: pulsos, cóbados, membranas interdixitais, éngoas, axilas e xenitais. Cúrase con locións específicas.

Seme:

Líquido viscoso de cor branquecina, que contén espermatozoides e unha serie de segregacións das diversas glándulas situadas no traxecto entre os testículos e o pene.

SIDA:

Síndrome de Inmunodeficiencia Adquirida, producida polo VIH (Virus da Inmunodeficiencia Humana), que se transmite a través de prácticas coitais e de sexo oral, e tamén polo sangue. Provoca o debilitamento progresivo do sistema inmunitario. Hoxe en día existen tratamento antirretrovirais que prolongan moito a vida das persoas afectadas, pero aínda non existe tratamento curativo nin vacina.

Sífile:

Enfermidade de transmisión sexual debida ao Treponema pallidum. A súa evolución atravesa por varias fases, desde a primaria, coa aparición do chancro, ata a terciaria, con afectación do Sistema Nervioso Central e Sistema Circulatorio. Conforme avanza faise máis grave e irreversíbel. Trátase con penicilina.

Síndrome premenstrual:

Alteracións físicas (dor abdominal, tensión ou dor nos peitos, etc.) e ás veces tamén psicolóxicas (ansiedade, irritabilidade, etc.), que afecta a algunhas mulleres durante os días anteriores á regra e que se poden prolongar aos primeiros días da mesma.

Sintotérmico (método):

Método anticonceptivo natural que consiste na combinación do método do moco cervical (Método dos Billing), co da temperatura basal. Exixe un gran control e, aínda que aumenta a fiabilidade con respecto á dos metodos usados por separado, continúa sendo pouco seguro.


Ticono


Temperatura basal:

Método anticonceptivo natural que consite na toma da temperatura corporal para determinar os días de maior fertilidade do ciclo da muller. É moi pouco fiable.

Testículos:

Glándulas xenitais do home (gónadas), que penduran da parte máis inferior e central do abdome, envoltas na bolsa escrotal e recubertas pola pel do escroto. A súa función é a de fabricar espermatozoides e testosterona.

Testosterona:

Hormona do home que se produce nos testículos a partires da puberdade. É a responsable dos caracteres sexuais secundarios (constitución dos homes, distribución do pelo corporal e facial, desenvolvemento xenital, etc.).

Transexual:

Persoa que cambia de sexo a través da administración de hormonas e da ciruxía, porque se identifica e se sente o contrario do que o seu corpo representa.

Travesti:

Persoa que se caracteriza externamente coma do outro sexo, empregando para isto a roupa e o maquillaxe.

Tricomoniase:

Enfermidade de transmisión sexual causada pola Trichomona vaginalis. É a ETS non vírica máis frecuente en todo o mundo. A frecuencia da transmisión é máis alta de home a muller, sempre por contacto sexual e afecta sobre todo ás mulleres, causando fluxo vaxinal abondante, de cor amarela-verdosa ou gris-verdosa e fedorento, e proído vulvar intenso. O tratamento é sinxelo pero cómpre dárllelo ás parellas sexuais aínda que non presenten síntomas.

Trompas de Falopio:

Condutos que comunican os ovarios e o útero, nos que se produce a fecundación.


Uicono


Uretra:

Conduto que vai dende a vexiga urinaria ata o exterior. Nas mulleres e recto, corto e elástico. Nos homes, pola contra, é moito máis longo, ten dúas acobadaduras e é menos elástico.

Útero:

Órgano xenital feminino no que aniña o óvulo fecundado e no que se desenvolve o embarazo.


Vicono


Vaxina:

Conduto ancho e recto, situado na parte máis inferior do aparato xenital interno da muller. Comunica co útero pola parte superior e co exterior pola parte inferior. Ás veces, o seu orificio de entrada desde a vulva está semipechado por unha membrana chamada hime. A súa función é a cópula (coito vaxinal) e forma parte da canle do parto.

Vasectomía:

Método anticonceptivo cirúrxico para o home, que consiste en seccionar e ligar os condutos deferentes ao seu paso polas éngoas, para evitar así que a exaculación conteña espermatozoides. É unha intervención moi sinxela, que non ten repercusión ningunha para a actividade sexual.

Vesículas seminais:

Glándulas situadas debaixo da vexiga que se encargan de producir o líquido seminal, que forma parte do seme.

Vestíbulo vaxinal:

Zona comprendida entre os dous labios menores, o orificio da uretra e o orificio vaxinal externo. É unha zona eróxena moi importante.

Vulva:

Aparato xenital externo da muller. Sitúase entre ambas as dúas coxas e está formada, de diante a atrás polo Monte de Venus, os Labios Maiores, os Labios Menores, o Clítoris, o Meato urinario, o Vestíbulo vaxinal e o orificio de entrada á Vaxina.


Xicono


Xenitais:

Órganos reproductores e sexuais do home e da muller.


Zicono


Zonas eróxenas:

Partes do corpo especialmente sensibles á estimulación (caricias, bicos, lambetadas, masaxes). A dita estimulación provoca excitación e mesmo pode chegar a producir un orgasmo.