Lingua de namorar 2018: mensaxes da categoría B

Lingua de namorar 2018: mensaxes da categoría B

1 O tren

Sen moitas ganas, deixaste levar e ao final sorpréndente, e daste conta de que as rúas son máis bonitas dependendo de con quen as percorras, que algunhas letras de cancións non son casualidades e que, ás veces, valla a pena ser valente, arriscar e botar ao lixo o billete de tren que tiñas para voltar a casa.

2 Luns azul

E cando xa non esperas nada de ninguén, na cidade menos pensada de todas, nunha fin de semana de viaxe coas amigas, aparece, e faite soñar de novo, pero desta volta dunha forma máis especial, todo é sinxelo e real. Son tres días que desexas que duren anos. E cando voltas a casa o luns, les que é o blue monday, e non podería ter cadrado mellor...

3 Trato?

Préstoche os meus bicos coa condición de que non te demores... non tardes en devolvermos.

4 Nebulosidade

Hai quen di que no amor o tempo nunca deixa de correr. Procurei acariciar os teus dedos de novo e, cando busquei os teus ollos, xa estaban demasiado lonxe. Naquel camiño, entre aquela néboa gris, alcancei a ver o derradeiro paso co que te afastabas de min e nese intre,cando quixen parar o tempo, dinme de conta de que o meu amor por ti xa era eterno.

5 Pretensións

Quero ser o que me fas ser. Quero camiñar contigo, dous pasos, ou milleiros de kilometros. Quero sorrir vendo o teu sorriso. Quero que sexas o meu camiño, a razón de cada unha das pegadas que marcan a liña da miña vida. Quero romper barreiras agarrando a túa man seguro de que nada malo nos pode acontecer. Quero escribir un final eterno,ao teu lado.

6 A liberdade

Meu fogar nas túas verbas.
Es a liberdade.

7 Namorada dunha lingua

E no lusco ao carón do mar
namórate dun galego
e logo por que non?
Mentres as ondas do mar se moven,
mentres a area da praia percorre a túa pel
mentres ocorre todo
Bícame, pero en galego.

8 Lembranzas dunha lingua

Bágoas, prantos e tristura
mágoa por non facer nosas as palabras,
paixón polo uso dunha lingua
namórate do galego.

9 Facendo as beiras

Peque, Peque, arreconchéghate á miña beira que os teus ollos aparrúlanme.

10 O meu desexo feito realidade

Nin que decir ten pequena morena,
que dende hay 4 meses que nos casamos,
son o home mais feliz de terra
e agardo que pasen despacio os anos.

14 de mozos,
algún máis de amizade,
quero que sexa por sempre
a nosa historia feita realidade
Quérote ruliña!

Asdo. BecOsa

11 A xeografía do amor

Un día sen ti é coma un día de choiva en Santiago, coma ver as paisaxes queimadas de Ourense ou sentir as frías nevadas do Larouco. Quero estar contigo e vivir no paraíso coma nas praias de Cangas e chegar ata Finisterre contigo para berrar no fin do mundo que te amo.

12 Contigo

Contigo a vida cobra sentido, as dúbidas resólvense e os obstáculos merecen ser superados. Contigo o meu corazón latexa espantando a dor, o movemento volve o meu corpo para continuar e a saudade do vivido dalle calor a miña alma. Contigo a vida merece ser vivida.

13 Só ti

Aquel cravo que noutrora matara enxeños
Xa non é
Nin duro, nin frío, nin recto, nin oxidado, nin nada.
A imaxinación que o creou desapareceu
Xunto con el, Rosalía.
Non hai lecturas porque non son necesarias
Non hai escritura porque non hai dor
Non existen os cravos
Só ti. Nin sequera eu. Só ti.
Agardei por ti como se agarda unha nova vida.

14 Somos o futuro

Xogar a papás e a mamás era tan dos 90
Asubiarlle a unha rapaza era tan básico
Esperar o autobús era tan odioso, case tanto como o autobuseiro
Ata que che saíu entre os dentes
Coa raiba que absorve todo o anterior e o cospe para fóra,
Babexando sen humidade.
Dende entón, ti e eu, somos futuro.
Lesbianas.

15 Acompasados

No comezo da canción, co ruxe ruxe do vento, escollín desta vez a tempo, a boa entoación.
Sendo agora ó teu carón, e sentindo que neste momento,
a raibosa estela de paixón,
acompaña o balanceo do vento.

16 Se ti soubeses...

Sen pretender irromper no teu camiño,
Sen buscar o teu alento
É triste como, por momentos,
sinto que podería
Absorber de ti coñecemento, maxia e sabiduría
Ser a auga que percorre as bágoas da túa alegría
Máis ti pensas que eu che miro, como calquera miraría.

17 Ganas de ti

Cada día esperto con ganas de sentirte,
na miña pel, na miña alma, no meu corazón.
Se me faltares algún día,
non sei que de min sería;
Recordos que ficarían na memoria,
a lembranza dos bos momentos
e o amor que sempre compartimos.
Nunca me faltes, miña lingua.

18 Terra cómplice

Namoreime de ti e namoreime de Mondoñedo.
Terriña con mil historias que contar:
con tesouros que nos mostrar,
con segredos nosos que gardar.

19 Amor anárquico

A ansiedade cando berraba e ninguén escoitaba. Os prexuízos cravándose na pel. As saudades do que nunca foi. O que me impedía ser. Iso desapareceu cando o coñecín, porque é o rapaz que vive tralas barricadas da utopía. Esa na que non hai gaiolas, nin violencias. Sen líder ou relixión. Esa á que me convidou e aprendín que ademáis dun eu, son un nós.

20 Ela e o mar

Intento imaxinar e non podo,
cumios nevados con aire de Agosto na Galiza terra nosa.
Penso nun soño, soño con ela, ela e o mar.
Dentro, profundo, esquerda e virar.
Virar como vira o mundo a que manda calar.
Penso nun soño, soño con ela, ela e o mar.

21 En modo centrifugado

Dás voltas e voltas na miña cachola, como a roupa na lavadora.

22 A cousa máis bonita do mundo!

A cousa máis bonita do mundo
é atopar os teus beizos
pegados aos meus,
é acariciar o teu corpo
e querer comelo.
é estar facendo o almorzo
e que veñas abrazarme,
é escoitarte cantar, e rir, e falar...
A cousa máis bonita do mundo
es ti,
porque sabes facerme sorrir,
e pensar, e sentir...
E iso é a vida meu amor
A cousa máis bonita do mundo!

23 Non quero medias laranxas

Procurando a miña metade, achei o baleiro. Mais logo descubrín que unha muller completa, non ten metades. Aprendín a empregar a lingua de namorar coa miña alma, co meu corpo, e sentinme tan libre!
- Media laranxa?
- Non quero, grazas, prefiro ser un limón salvaxe!

24 Meu querido neno mecoso

Pode que levemos xuntos unha morea de anos, unha década xa, pero cada vez que te vexo volvenme brilar os olliños como o primeiro día e as bolboretas do meu bandullon batexan as ás máis forte ca nunca porque co teu amor infinito devolvesme o sorriso unha e outra vez case sempre sen querer porque así es ti meu querido neno mecoso; ámote hoxe e sempre.

25 Gaña a realidade

Ámote alén do infinito aló donde os meus soños se perden e onde so ti podes ir a buscarme porque a realidade o teu lado torna máis fermosa que o mellor dos soños.

26 Cousas do destino

Non fuches ti min fun eu, tampoco foi o lugar min a compaña. As veces, os corazóns libres atraense e encontrarse..entón ocurre algo máxico e comeza unha nova historia, a nosa. Querote

27 Camiña

Non sufras, non chores, colle a miña man e camiña.

28 Navegantes

A luz da túa mirada guíame, como a Estrela Polar aos mariñeiros, para atopar a felicidade que se agocha nese océano Atlántico que tes por ollos.

29 Porque podo

Quérote.

Sen máis.

Porque podo.

Porque descoñezo as túas circunstancias, e ti as miñas, e me descubres paciente cos ollos ben abertos.

Naciches coma todas nacemos, con ese impulso feroz por despregarte no ceo e iluminanolo todo. Despois lanzáronte á batalla da vida, seino.

A min tamén.

Por iso, quérote.

Quérote como acto de rebeldía.

Porque podo.

30 Fundidos nunha aperta infinita

Espertar abraiado por aínda estarmos fundidos nesa aperta infinita, e sentirme afortunado, de ter tan só que abrir os beizos para poder dicirche ao ouvido: Quérote!

31 Nese intre, namoreime

Nese intre no que o meu corazón latexou máis forte do habitual, por un motivo que un anaco antes descoñecía, albisquei no fondo do meu ser, a razón pola cal acaeceu tal feito. E debuxouse na miña faciana un sorriso, ao decatarme de que ficaba namorado de ti.

32 Amor náufrago

Sempre sentimos o naufraxio moi de cerca, nós, que vivimos dos restos. Os berros traspasan pel, alma e calquera metafísica; pérdense na parte máis fonda do océano. Aínda así, gústanos o mar, e a quen non? Namorei de ti na praia, rendidos na area, vulnerables ante a inmensidade e, aí, achei que o amor non só era cousa de poetas.

33 Brevemente

O amor é un depósito de peixes.

34 Beizos

Beizos

Beizos

Non teño dono,

mais teño beizos.

Descoñecidos que rouban,

o mel dos meus peitos.

Non quero promesas,

eu quero feitos.

Comida na boca e aire na gorxa.

Trobadores que cantan

a princesas ilusas

namentres espreito.

Sorrío ás verbas baleiras,

ai, bendita inocencia!

35 Somos

Somos o mar, ti nun día invernal.

Somos bicos. Eses nos que os teus beizos marcan as miñas bochechas e os meus o teu pescozo.

Somos esa canción, na que se che poñen vermellas as orellas cando te bico.

Somos sorrisos. Ti es ese sorriso. Ti es ese. Ti es.

Gústame respirarte, sentirte, abrazarte, bicarte, mirarte.

Ti.

Somos, e máis que seremos!

36 Futuro = Ilusión

Cando as follas do almanaque se perdan nun suspiro; quixera sentir de novo o teu cálido sorriso; tremer ante o murmurio perfecto dos teus delicados beizos; trobar ao teu carón melodías escritas con tinta de estrelas. Percorrer sendas perdidas, baixo a mirada cándida da xibosa lúa, namentres o ronsel de escuma comeza a se perder no horizonte...

37 Es vida, es alento

Sen ti son unha pinga nun deserto de soidade; flor murcia polas cicatrices que o tempo gravou sobre a miña pel; silandeira bágoa que esvara, delicada, por un rostro atenuado polo medo, inerte de sentimento. Porque ti es vida, ti es alento; melodía calada dos meus beizos, que entre carambelos xeados pronunciaron sempre sentidos versos de amor.

38 A muller que era contigo

Amor de verán, desamor de novembro

Fuches unha amiga en xaneiro

cando chegou a calma e descubrín

que non fora de ti de quen me namorara

senón da muller que se reflectía na túa mirada

da que se sentía pequena e logo crecía,

da que non se avergoñaba de collerte da man pola rúa.

Namoreime da Muller que era contigo.

Hoxe

Sigo buscándoa

Na túa ausencia.

39 Es o meu artista

Debúxame a cegas,

perfila cada borde

con trazos suaves, recorrentes

coa punta do teu lapis,

crea curvas, redondeces

coa humidade da pintura

colorea sombras, ilumina pliegues.

Que a túa obra de arte,

sexa o meu corpo

en éxtase permanente.   

40 Amor de outono

Unha folla seca tirada no chan, vítima do vento do nordés. Encima dela, unha folla verde agarrada á súa árbore, descontando os días para ser seca, para deixarse atrapar pola paixón do reencontro. Ti e eu. O outono.

41 Soidade

Non petan á porta nin se achega ninguén. O teléfono non soa, por máis que me aseguro de que ten cobertura.
Garfield pasea pensativo no piso de arriba, delatado polo renxir das táboas e o son do seu axóuxere.
Fóra, a choiva bate con carraxe na fiestra, escorregando pola soleira, ata caer na inmensidade do baleiro.
A casa aínda cheira a ti

42 Sé valente

Poida que un día, nos volvamos a atopar. Ese día, eu xa non terei medo, ti terás o valor de mirarme ós ollos, sen baixar a mirada e de dicir, tranquilo e seguro: "Quero camiñar ao teu carón".

43 Non serei princesa

Non quero agardar. Non serei a princesa de pelo longo que espera no balcón a que algunha rá veña a bicarme, non serei a muller que agardará eternamente a que veñan a quererme. Amarei eu, amarei forte, pero primeiro, empezarei por min.

44 Reutilizando

Contigo comprarei tódolos lotites que fagan falla. Lémbraste cando vivías coa tía María? Rompía un prato dos de duralex e non se tiraba, arranxábase. Prometo que se o noso amor fatiga ou comeza a escachar non collerei un novo. Arranxareino mesmo fundido e inventando novos materiais, usando cravos ou cen mil lotites.

45 Quero -me

Quedo-me,
sen me-do,
porque quero-me.
Quero-te,
porque tamén me-quero.

46 "Nos"

Trócote a rutina do “eu” por unha de “nos”. Un “nos” que envolva analxésicos para o que poida vir, pero que sempre sexa un “nos”. Un “nos” sen nós, un “nos” con amor de ferro e seda.

47 Quérote para non morrer

Que ningunha mañá me esperte do teu lado.
Só consigo ese estado de embriaguez e esquezo os problemas cando me embriago de ti.

Quérote para non morrer.

48 Non importa

Non atopas as palabras.
Non importa; abóndanos cunha ollada.

Non comprendes o meu mundo.
Non importa;
compartimos o mesmo futuro.

49 A LINGÜÍSTICA DE AMAR

Responder
o baleiro do significante
coa suma dos complementos.

Escribir
a gramática que nos estuda
na concordancia de número,

e ser
na primeira forma do plural
en ausencia de posesivos.

Sen sequera saberte,
tárdanme os adverbios.

50 INFINITO

Somos a colisión
das liñas de fuga;

a converxencia
das variables ti e eu
na constante nós.

51 Felices

Abrazados, ela espetoulle de súpeto:
- Por ti, serei o que queiras.
E él, sen dubidar ni un momento, contestoulle:
- Quero que sexas feliz.

52 Síntoo

Eu ben sei que perdín a dignidade cando fíxenche chorar por teléfono. Seino ben porque eu tamén chorei, lamentandome coma un cobarde mentras as bágoas caían polas miñas fazulas. O día seguinte plantéime diante túa coa pouca entereza que poiden reunir mais. Mais cando me miraches só logrei esbozar un sentido "síntoo". Abofé que o sentíaa. Quérote.

53 O soño sempiterno

Antes, cando estabamos xuntos, non necesitaba durmir polas noites, porque sería imposible que un soño foso máis marabilloso que a realidade de sermos un. Agora, quero quedarme durmido nun soño sempiterno e xamais deixar de soñala.

54 Durmir acompañado

Nunca durmes só se tes alguén que che susurre cousas na orella, e te morda con paixón. Aínda que sexa un mosquito.

55 O amor é liberdade

Amor,
ese sentimento extraño,
motivo de alegría, causa de desazón...
Nunca chantaxe,
Nunca control,
simplemente liberdade,
fora as ataduras que afogan o teu pescozo.
Un abrazo, un bico, unha caricia,
esa comprensión que necesitas nos duros momentos.

56 OS ASUBÍOS DO QUERER

Os asubíos do querer son os asubíos do corazón,
dende o día que te coñecín...
o asubío é a melodía que me acompaña.

O meu corazón en vez de latir asubía por ti,
asubía por min e asubía por nós os dous.

O meu asubío é grazas a ti,
e polo tanto grazas a ti...
o meu corazón está asubiando querer.

57 TI

Pasou, pasa e pasará o tempo; pero sempre serás.
Serás ti.
Seremos nós.
Aínda que o tempo cambiou, cambia e cambiará...
sempre hai cousas que non o fan.
E unha de esas é o noso.
Quérote por sempre...
porque ti e eu seremos dous.

58 Latexos de paixón

Quixera debuxar cos meus dedos a túa pel,
que os meus beizos falasen co son da túa voz,
nos teus ollos ver reflectida a miña alma
e no meu peito sentir os latexos da túa paixón.

59 Somos plenas

Construir no presente, sempre vai ter máis peso que o imaxinario do futuro agónico
Que a incerteza, non derruba os muros do querer
Que sei que son libre comigo, e contigo
Que os constructos vitais teñen máis vida que unha mesma, pero que se forman peza a peza
Atopamos un crebacabezas no que non encaixamos
Porque non nos fai falla. Somos plenas

60 Morriña de ti

Morriña de ti. Do alento do Sol na caluga, do sal curándonos as feridas e da brisa acariciándonos as cicatrices. Morriña de ti. De apurar ata o último anoitecer de setembro, da area entre os pés e de hipotecar sentimentos fronte a distancia. Morriña de ti. De amencer entre as túas pestanas e do teu sorriso para inspirarme vida. Morriña de ti

61 A 120 por minuto

Bolboretas no estómago. 120 latexos por minuto. Felicidade sen filtros. Resaca de aloumiños. Maniotas das túas cóxegas. Cancións que falan de ti. Resiliencia aos teus bicos.

62 Non o esquezas

Non te esquezas da túa historia, da nosa, desa que fai que estemos aquí neste intre. Non te esquezas que onte xa pasou, mañá non sabes se chegará por iso desfruta hoxe. Quédate ó meu carón e loitemos xuntos por un futuro mellor.

63 Ano novo

O de por sempre é baixo condicións. O meu espazo, a miña dignidade e o meu soriso, son intocables. Por un amor, xusto e limpo. Que sexa o comezo e o fin de cada ano novo.

64 Noite de lúa vermella

Podo cruzar o limite do infinito
na noite da lúa vermella
co meu corpo estremecido,
pero tan só se ti me levas.

65 Sendo todo sen ser nada

Rirmos en calquera momento. Quero que me abraces, abrazar de abrazar. Que sigas cantándome mentres me miras aos ollos. Estes ollos que aínda son máis fermosos se os ollas ti.Tan só quero que sigas estando ben. Sendo ti, sen privarte de nada. Sendo libre, sendo feliz. Disfrutando de todo, pero compartíndoo comigo. Sendo todo sen ser nada.

66 Desexando sen límites

Velar as nosas noites e rebulir nos nosos soños. Vernos alegres e non disimular esa alegría. Que abras os ollos e aí estea eu, ollándote a ti. Demostrarme o contido das túas palabras. Pechar os ollos e perder todo tipo de noción. Cómplices, desexando sen límites. Cando todo se detén ante nós e imos, paseniño, de bico en bico.

67 Sorrir sen control

Quédate o meu carón. Susurrame que algo novo comenzou. Non baixes a presión, toca sorir sen control. Quedate conmigo corazón.

68 Neniña

Todo contigo e nada sen ti. Sempre o teu lado e nunca lonxe de ti. Será o meu futuro, será o meu por vir. O teu lado neniña serei feliz.

69 Humedezo

Meu soño de cartón móllase ca choiva da túa estrada, que transito desgastándome. Distante, renuncias a miña boca disecada. Comparto ca besta o recipiente canso nesta loita inexpugnábel. Non cicelarás as miñas gretas, nin volverás atravesar estas montañas. Non cruzarei errante as túas murallas, nin vagarei ruidoso pola afonía da túa voz. Humedezo..

70 Gatos vagabundos

Eramos gatos vagabundos. Donos do tellado. Adictos a adrenalina. Vítimas do éxtase que nos producíamos. Mirabámonos, calados, porque non había moito que dicir. Alá abaixo había tantos corazóns latexando... e tan pouco ruído. Eramos maxestades das alturas, pero sen coroa. E indómito, baixaches do tellado. Pero fixéchesme sentir e iso foi suficiente.

71 Naquela romería

Quen me diría
que naquela romería
me namoraría...
Ó chegar vinte sorir
e o corazon doume brincos mil.
Despois vinte bailar,
e bastou pra me namorar.
Antes de marchar
funte saudar,
e dende aquela, xamais de ti
me quixen separar.
Quen me diría
que naquela romería
me namoraría....

72 Son o combustible

Se me chamas incendiome

73 O teu sorriso

En poucas verbas, a unica curva que me importa de ti è a do teua soriso. O resto, non ten poesía.

74 Non mentín

Xa é demasiado tarde e non debería dicir que sigo pensando en ti, cando agora é outra a que te fai feliz.
Xuro non mentín o día que dixen que me encantaba verte sorrir así, despeiteada e sen maquillar.
Quero que saibas que sempre serás o meu quizás, o meu que habería pasado se non tivésemos medo do que agora non podemos nin pensar.

75 Crer na maxia

Contan por aí que a maxia non existe, que é un truco, unha función, e non os culpo. Como pode crer na maxia alguén que non rozou os teus beizos?
Como non vou crer eu na maxia, se con soamente mirarme consegues facer realidade todas as miñas fantasías?
Pensei que ninguén superaría a maxia de David Copperfield,
…e de súpeto, apareciches ti.

76 A estrela Azul

Hai tempo que orbito
ó redor da túa mente.
Xiro torpemente,
como sen querelo.
Satélite enfermo
do teu corpo etéreo.
Cativa e perdida
nos teus brazos de helio.
Soño que acaricias
o xeo dos meus dedos.
Non lembro o momento
de quedar atrapada
na túa forza estrana
de luz e silencio.
Do teu pulso azul.
Do teu ollar eterno.

77 Azul Claro

Eu vin xirar a Neptuno
orbitando as túas pupilas.
O profundo dun océano
e un sol letal e escuro.
Fíos de estrelas no cabelo
e buracos negros nas mans
que me atraen cara o centro
do teu corpo irreal.
Xiras. Flúes. Vibras dentro.
E ese momento é a vida.
O mundo queda en silencio
cando tremes e me miras.

78 Lenzaría fina

Contigo, todo. Sen importarmos a gravitación doutros planetas, nin a efixie da dor. Só pel con pel, fusión de desexos, pracer. Logo amaina, diminúe a intensidade e chega a calma. E así é como levitamos cada noite, vulnerando as leis da física e a declaración horizontal do amor: non te vaias...

79 Inverno en Malpica

Eu cría que o amor chegaba como os fogos de artificio, con forza e de golpe como un temporal de inverno en Malpica, como una comparsa facendo barullo. Pero ti chegaches sen facer ruído e pouco a pouco, enchendo todo como o orballo da noite, con apertas en silencio, vivindo momentos, e aportando tranquilidade ás miñas tormentas como un mar en calma.

80 Amor a primeira risa

Chegaches, falamos e dende entón creo no amor a primeira risa.

81 Amor espacial

De cativa soñaba con ser astronauta e despegar os pés da terra.
El foi o comezo da miña gran viaxe espacial.
Os lunares das súas costas formaban constelacións que agochaban os agarimos máis doces do mundo. Con cada bico que me daba, transportábame a outro universo.
Nunca pensei que acabaríamos coñecendo a galaxia sen saír da cama

82 Cos cinco sentidos

Namoráchesme cos 5 sentidos, xa o sabes. Vólvesme tola con esa forma na que me miras. Que cando teño un mal día es o 1º que me escoitas e me apoias. Sempre tes ese tacto para tocarme. O teu bo gusto, claro, por iso me elixiches, e si pola boca tamén me conquístache. E non te imaxinas o que e sentir o teu olor cando me das unha aperta quentiña.

83 A mellor casualidade

Permíteme que sexa a túa mellor casualidade

84 Namorar, todo é comezar

E cando volveron brilar a Lúa,
a inmensidade das estrelas e
os seus ollos,
xa nada era comparábel
á harmonía e á felicidade
que dentro de sí ficaban.

85 Mes dos namorados

Era verán, concretamente agosto. O sol raiaba que daba gusto e ti e eu vímonos. E bicámonos. E comezamos un novo proxecto xuntos. Así, da nada. Da nada e do todo. Como se se tratase de algo programado. Como se fose o destino o que quixese que anos despois sigamos aquí: vivindo un agosto tras outro, xuntos.

86 Non te esquezo

Non é posible esquecerte, as tuas mans sobre as miñas, os teus apertas que me deixaban sen respiracion, as tuas maliciosas bromas que me facias con tenrura, os teus ollos cheos de orgullo cando conseguia o que me propoñia, non he posible esquecerte, nin quero facelo, ainda que ti esqueceras o meu nome, eu nunca esquecerei o teu, AVOA.

87 Corre meu rei

Corre meu rei, corre sen medo, eu sempre estarei aqui, para axudarche a sorrir, para borrarche a tristura, para dibuxarte a ledicia, para loitar contra o medo, para rirnos das desgracias e chorar coas alegrias, corre meu rei, corre sen medo, cando te caias seguirei aqui, por si che fai falta unha sorrisa ou che sobra unha, corre meu rei.

88 Pencas de pecado

Que terán as túas pencas que me invitan a pecar?
De que están feitos os teus ollos? Semellan auga de mar. E o teu cabelo? A súa cor recordábame ao orxo que moía a avoa. A boca, pequena, parecía un caravel recén aberto. A pel, branca, lene, ...
Non había palabras para describirte, semellabas unha deusa baixada do Olimpo.

89 Olladas

Cada vez que nos cruzabamos e nos mirabamos de esguello os nosos ollos tremelucían coma os astros coas ganas de que esas olladas se converteran en algo máis.
Hoxe por fin podo mirarte de fronte e dicirche que tes os ollos máis fermosos e refulxentes que vin na miña vida e que quero reflectirme neles ata o fin da miña existencia.

90 O destino é o demo

Chegaches a min por unha razón, mantivechete por amor e marchachete sen explicación... Quen sabe... quizáis sexa casualidade, unha bendición ou simplemente unha leción. O destino é o demo...e os demos de Galicia son moi listos...

91 Namoreime de ti

Namoreime duns beizos desfeitos, dun corazón partido en tantos cachos coma un racho de leña, duns pes sen camiño para andar, dun galego en terra fermosa...dunha alma voadora , soñadora...Namoreime de ti...

92 Cronoloxìa do noso amor

Como nos ollamos sen vernos. Como nos atopamos sen buscarnos. Como querer deixou de ser palabra, para ser feito. Como te convertiches en fogar. Como sen querer, te quero.

93 Beizo de poesía

Probei a inspiración na túa boca,
e xuro que nunca antes,
uns beizos soubéronme tanto a poesía,
como os teus.

94 Versos pequenos

Teño ben claro,
que a poesía non che fai xustiza,
desde que os meus versos quedaron pequenos,
ao querer falar de ti.

95 FEMININA MELANCOLÍA

Añoreite nostalxa... moza, raiña mía.
Alonxada polos estudos.
-¡Rexeitando o afastarmos!-
Toparíamonos no devecido verán.
Ti, amaches Galiza, eu, do amor namoreime.

96 BRANCA CELESTE MORRIÑA

Ámote porque non che atopo.
Lembreite en todo-los minuteiros,
Velliña rexional traxeada de turquesa.
Desfólgome ao non posuirte eiquí.
Teus dez mil ríos que sécanme
ao non terte e languidezco.
Dende a miña xanela bícote,
Noroeste finado da Terra.

97 Entre eclipses

Vives dentro de min coma a cor que lle dá vida ás máis diáfanas bolboretas.
Vives ao meu carón coma a voz que me di tódolos días o que ti e máis eu sabemos. Eu déixome querer pois non hai nada máis fermoso que un sorriso que escapa sen permiso ao verte entre cada eclipse de sol e cada eclipse de lúa, entre cada eclipse de lúa e cada eclipse de sol.

98 Todo é ti

Ti es amor. Amor que esvara pola fiestra. Ese amor convertido en vao e que se pode palpar suavemente coas xemas dos dedos.
Ti es paixón. Paixón que baixo as sábanas adoita facerme esquecer tódolos problemas do día e do mundo por uns intres.
Ti es loita, agarimo, desexo... Ti es tranquilidade, misterio, romanticismo... Ti es todo. Todo é ti.

99 Esmuxicando

Coruña Cangas afastamento é
aínda que polas noites
como as anduriñas
no niño, atópote.

Percorrendo o camiño
co axóuxere do tren
e como un feitizo
albisqueite no andén.

Avelaíñas nos teus ollos
bolboretas no meus pés
fervenzas de vagalumes
folerpas de ben.

100 Terra apacible

Cando te mirei por primeira vez unha bágoa inocente atravesou o meu peito, sentenciando a fermosura do verdadeiro amor, e non o podía imaxinar.
Cando eu sentín a túa mirada, a inseguridade invadiu a miña tenrura e as palabras voaron, migrando hacia os teus ollos.
Naquel intre, souben que eras ti quen faría do meu inferno unha terra apracible.

101 Historia dun amor estrelado

Foi amor a primeira sensación, sensación a lume que era capaz de prender a súa mirada ao vela por primeira vez e que xunto a un forzoso saúdo e o alcol inhibindo calquera pensamento transcendental conseguiron anegarse na éxtase do momento. Así, entre dous corazóns cas pulsacións case en parada cardíaca, comezou a triste historia dun amor estrelado.

102 Latexa por min

O sentimento mais bonito do mundo é sentir o teu corazón nos teus ollos, sentir coma latexa na tua mirada. Latexa por min.

103 Soña comigo

Ti es o meu compañeiro de vida e alegrías, o teu riso é o meu carbón, os teus brazos lévanme lonxe ao carón do mar. Non deixes nunca de soñar.

104 Canto me queres?

+ Amor, canto me queres?
-De aquí a Santiago
+So de aquí a Santiago iso é moi pouco
-Pero ti ves dende aquí a Santiago?
+Non, pero é mais romántico dicir a lúa que está máis lonxe
-Pero ti a lúa vela todos os días dende aquí pero Santigo non

105 O amor é auga

O amor é coma a auga agarrada nas mans, se as mans se separan a auga escorre por elas como as mans de dous amantes ao separarse co amencer do día seguinte.

106 Dimo coa lingua

Dime coa lingua todo o que sentes. Sente coa lingua todo o que dis. Pecha os ollos para ver coa miña pel. Por cada poro, só amor.

107 CORAZÓN

CORAZÓN: invenciòn de miocardios que me latexa. Unhas veces dentro do peito, outras nos dedos, outras nese instante detido de mil voltas do planeta. Latexa dentro da terra. CORAZÓN, faime ese teu "lub-dub" que detén tódolos tic-tacs déixame escoitar o teu ritmo de músico tolo de atar.

108 Máis ca palabras

Un bico non é máis cun bico,
ata que atopas ó teu amor.
Unha aperta non é máis cunha aperta,
ata que estás coa persoa que está sempre nos teus pensamentos.
Un soño non é máis cun soño,
ata que se fai realidade.
AMOR non era máis cunha palabra,
ata o día que te coñecín.

109 A norma do amor

No amor, a única norma de xogo é romper as normas. Rompémolas xuntos?

110 A burbulla

Ocultámonos
Bicámonos
Partillamos praceres
e pesadelos

Saímos do armario
Publicámolo todo
Soterramos a privacidade
e seguimos na noite

Podemos ficar fóra
Na burbulla secreta sentímonos libres

- Esquécete dos mouchos
e bícame.

111 Non sei de ti

A ti, que ignoras a existencia deste amor que empezou anos atrás cando os dous estudabamos naquel instituto.
Fixeime en ti polos fermosos comportamentos que tiñas hacia min, por prestarme a túa axuda e por terme coidado cando o precisei.
Agora, tantos anos despois non sei nada de ti... pero por sorte segues estando no meu corazón.
A túa namorada

112 Por ser ti

Síntote preto de min
Baixo o sombreiro da ilusión cos ollos fechos confío en ti
Quero ver os teus soños e inquedanzas
Que me sosteñas a man mentres navego polos teus ríos de ideas
E ti polos meus
Es delirio e calma da miña mente
Tremor e caricia do meu corpo
Ruta e destino do meu horizonte
Bosque no que quero perderme
Por ser ti

113 Quérote

Percorreulle a mente paseniño. E deixoulle gravado coa súa lingua un "quérote" de lume en cada recuncho da súa alma.

114 Danza atómica

Coma nun átomo xira un electrón
dei voltas ao teu redor,
e afín a un neutrón non reaccionaches
ao meu alarde de electricidade.

Até que te convidei a bailar un día
e comezamos unha danza atómica.
Dende entón non facemos outra
que tornar materia en enerxía.

115 En galego

Eu galeguizo
Ti galeguizas

Nós galeguizamos

116 Como lagarteiros peneireiros

Voa comigo meu amor,
Como paxaros da chuvia,
Se a túa escolla eu for,
A miña alma será túa.

Viaxaremos pola vida,
Exploraremos o universo,
Atrevámonos só coa ida,
E venceremos todo o adverso.

Ámote.

117 Doces amencidas duns golfiños

Acorda xa meu amor,
Que o barco ten que partir,
Navega presto e veloz,
Mais non te esquezas de min.

Como golfiños no mar,
Dirixe o rumbo con fe,
A nosa esencia é amar,
O que o universo prové.

Agardarei no peirao,
O regreso do meu anxo,
Un amor acreditado,
Merece tal arranxo.

Volve a min.

118 Tentacións

As tentacións coma ti merecen pecados coma eu.

119 Demos necesarios

Todo anxo precisa un demo que lle invite á súa vida.

120 14 de febreiro

Comezou sen querer. Dando lugar o agarimo. Aquel 14 de febreiro no que me tráxeste flores. Tiven medo a namorarme, o cal durou unha boa tempada, fancendome estar remisa a algo mais. Loitamos xuntos para conseguir un so fin, a felicidade. Porque quérote dende o meu pe dereito o pe esquerdo, atravesando o mundo ata dar a volta pra chegar a el amor.

121 O amor da miña vida

Sen verte,sen sentirte, sabia que eras o amor da miña vida. Vinte por primeira vez, e o meu corazón pegou un brinco de felicidade. Roubáchesme todo o meu cariño cando me agárraste forte o meu dedo ca túa manciña. O mais importante é ter unha irmá que te escolleu, dándome a oportunidade de ser parte de ti un pouco mais,elixíndome como a túa madriña.

122 Amor motivado

O amor é complexo, o amor é incondicional; o amor é algo inexplicable; o amor só se entende cando atopa a súa motivación.

123 Gústame vela sorrir

Gústame verlle sorrir cando non hai sol, porque é o que me ilumina o día, gústame verlle sorrir porque é o que me dá a vida, gústame vela sorrir como o día que che vin.

124 O mellor lugar

Recorrer mundo para comprender que o mellor lugar está nos teus brazos.

125 Olladas

Semella que xa non existen olladas que me leven a recunchos insólitos, olladas que se queden gravadas na meniña, olladas que con ser vistas microsegundos permanezan na memoria durante séculos. Semella que ando buscando olladas que me transmitan, algo, olladas como as túas. E canto daría por atoparme de novo con elas.

126 Compañeiro de viaxe

Nin 350 caracteres nin todas as cartas do 14 de febreiro serían suficientes para amosarche o eterno agradecemento por ser o meu compañeiro de viaxe nesta aventura chamada vida.
Convídote a seguir paseniño ao meu carón, superando cada obstáculo e celebrando cada victoria.
Recorda, en peores estivemos e de todas saímos.

Quérote Mar.

127 Muller completa

A ti muller que me estás a ler, non esquezas que non precisas de medias laranxas ou limóns porque naciches enteira e ti soa xa estás completa.

128 Miña Leilía

Miña Leilía, fas que o meu peito acelere o se movemento por ti,
acelerasme o pulso
cando té imaxino,
son coma un Darcy moderno
e ti eres á miña Lizzie.
Ti fuches á póla de moreira
que sustenta á miña crisálide,
da que saíu esta imperfecta
bolboreta que son agora.
Cando non estou contigo
sinto como o vento
soa laiándose da distancia
entre nós.

129 Roma

Ele, coñecínte en agosto, ao pouco viaxei á Roma, que aínda gardaba o teu recordo, tanta beleza, Historia e grandiosidade, nada semellante á túa fermosura, por iso eu quería estar xunto á ti.
Precisamwnte Roma, amor ao revés, porque xa o di a canción do teu grupo favorito, "todo o que necesitas é amor".

130 Quéro(te)

Quero aloumiños, quero bicos, quero apertas, quero agarimo, quero complicidade, quero un compañeiro de viaxe...Quéro(te) en galego.

131 De verdade

Q U É R O T E! Pero de verdade...
Como queren os nenos; desinteresada, sen prexuízos, sen maldade!

132 Arco da vella

Hoxe ía conducindo e saiu o arco da vella. Pensei que era o meu ceo de Vigo que se enchía de cores bonitas pra celebra-lo teu día.
E pensei tamén que ti eres iso: as cores bonitas do arco da vella, as flores vermellas, unha nube de algodón de azucre, a calor dun aloumiño...
O amor e a beleza das pequenas cousas.
Nai, orixe de todo, berce da vida.

133 Primeiro amor

Eu levaba un pendente de imperdible na orella esquerda.
Ti dicías que era o teu soño cumprido.
Eu devecía por unha tarde baixo as mantas.
Ti toleabas por un anaco de vida comigo.
O primeiro amor. O primeiro bico...
A adolescencia escapábanos das mans, filmes de Spielberg e cancións de Sabina.
Quince anos despois: o primeiro amor, o primeiro bico..

134 Libre. Viva

Sentirse querida, é sentirse LIBRE.
Valorada, a pesar dos teus erros.
Protexida, contra todos os teus medos.
Acompañada, a pesar da distancia.
Fermosa, porque eres unha muller chea de vida.
Especial, porque eres única no mundo.
Sentirse querida é sentirse VIVA.

135 Dous amores

Namorada en Galiza:
Disfrutando do amor.
Disfrutando da natureza.
Disfrutando da comida.
Disfrutando das persoas que nos rodean.
Sorrindo.
E moi namorada.
Teño dous amores: Galiza, e ti.

136 Presente ou ausente

A veces o amor esta presente,
pero están ausentes as persoas.
A veces as persoas están presentes,
pero o amor esta ausente.
A veces tanto o amor como
as persoas están presentes.
A veces tanto as persoas como
o amor están ausentes.

137 O mesmo reflexo

Outra persoa chamase eu, eu vólvome outra persoa e volvémonos un mesmo reflexo, adquirimos unha forma e fluímos en todas as direccións, para encontrar lugares do noso corpo que nunca coñecemos. E isto ocorre sen previo aviso no dia, que no xogar dos nenos nos miramos os ollos e vimos, sen ver, o noso reflexo.

138 AMAR BEN

Eu quero amar, como a marca fixa no horizonte que permanece imperturbable na tempestade.
Quero ser o sostén, cando o vento sopre de fronte e a estrela firme que alume os teus medos e soidades.
Amar co paso do tempo e saber que, si nos separamos, non terá sido un erro, senón a experiencia que nos fixo o que somos.

139 I LOVE YOU, TE QUIERO, QUÉROTE

Cando che digo "I love you" ou "te quiero", en realidade, o que me sae do corazón é "quérote".
Que che parece se nos dicimos quérote ata o infinito, aínda que iso supoña non poder participar en lingua de namorar porque xa seremos velliños.

140 AMOR PROPIO

En canto a min, serei poesía até o fin.
Apaixonándome a cada instante pola muller que batallei pra ser.
Refacendo e amando cada un dos meus anacos.
Exercitando a gramática amorosa:
antes do plural
aprendín a ser singular.
Quero ser enteira e nada máis.

141 vidAMORte

Entre a vida e a morte o eixo é o amor.
Para min, para ti, para nós, as mulleres.
Eternas insatisfeitas:
o lugar garantido é o corpo.
Á(r)MATE.

142 Noites monótonas

[Mensaxe enviada ás 05:46]: Boas noites rabudiña! Soamente escríboche para dicirche que… Bótote de menos! Estraño o perfume do teu pelo a salitre, os teus baile ata o luscofusco na zona vella de Santiago, o feitizo da túa mirada… Oxalá estiveses aquí para romper a monotonía dos meus días, e sobre todo, das miñas noites.

143 Historia do noso

Atopámonos... Batemos como dous trens a toda velocidade deixando un desastre ao noso paso. O demais... Foi historia...

144 Vive a lingua!

Bicos no ar,
palabras ao vento
e aloumiños na lingua.
Lingua que xuntas facemos vivir.

145 Namorei da lingua!

Lendo, escoitando, falando, mirando, cheirando, tocando... sentíndote.
Así foi como namorei de ti.

146 Paseniño

Paseniño. Moi paseniño.
Dese xeito voa o tempo cando estas o meu carón.Os teus brazos coma lazos que me envolven,e me enchen de calor.
De agallaso un soriso e bicos de paixón.

147 Navegarte

Acubilleime da chuvia cáustica no tobo quente que constrúen as túas apertas. Os valos de arame semellaron entón pentagramas. Desenrolei o nó da miña gorxa ata mudalo en trama e urda para tecer entre sol e si. Agora son só un folio que non sabe se dobrarse en paxaro e voar no ceo da túa boca ou ser barco e perderme nos meandros das túas mans.

148 Ata que se evapore o sol

Eu só quero bicarte ata evaporar o sol. Tremer coma árbore caduca que bracuña. Cravar o meu nariz no teu peito e respirarte a pleno pulmón. Eu só quero filtrar o teu arrecendo nas arterias e sentir lóstregos líquidos batendo contra os meus vértices. Afundir os meus dedos, coma dardos, coma serpes, coma raizame que medra vizoso baixo a túa carne.

149 Brújula sin norte

Tirada na cama e contando os milímetros que separan os meus beizos do teu pescozo.
Corazón a 200 por hora, cun ritmo chamado tolemia.
14 lunares na túa espalda pintando unha galáxia tamén chamada arte.
Non sorrías. Me perde (s)

150 Unha emoción novedosa

Amo deste sentimento actual
o feito de ser tan casual
a tua rareza conductual
o noso intimismo dual
a túa riqueza intelectual
o noso contacto visual
o teu ser fora do habitual,
faime sentir de igual a igual
para destacar de forma textual
que aumenta de forma gradual
a miña felicidade espiritual.

151 Amor pictórico

Cada línea de expresión
a disfruto sendo adicto
dos teus encantos convicto,
nunha fermosa mansión
observando a túa mirada,
en obras de arte plasmada
esperando veredicto
para que o teu doce mel,
roce con ternura a miña
pel
para formar parte dun mundo
no que os bicos dos teus beizos color rosa,
sexa a sensación mais asombrosa

152 Afogada

Tentei secarche as bágoas e afoguei no teu pranto.

153 O teu sorriso

No debuxo do teu sorriso vexo o arco de vella.

154 Di(s)positivos

Non me quedaban datos ao coñecerte, pero o teu sinal era de tal magnitude que a conexión foi inminente. Agora, cando non estás, a estratexia é o aforro de enerxía. Báixaseme o brillo, pero entretempo en modo avión atraveso o ceo da galería. A alarma soa e a notificación da chegada esperta a miña ubicación: aquí, contigo.

155 4/4
Dos sons do teu acordeón
os meus bicos favoritos son
os de mención aparte,
os que veñen con caldeirón,
que son tan infinitos
como nos peta aos dous.

156 Ollos verdes

Meu barquiño no teu corpo
Soprando o teu alento
Garatuxan as ondiñas
Xa non quero outros ventos.
Verdes tamén son teus ollos
Verde té,verde limón
Teu ollar foi a semente
Brota amor no corazón.
Testigos presas do tempo
Pedriñas do milladoiro
Aloumiños na lareira
Muxicas do meu tesoiro.

157 Herbiña namoradeira

A anduriña do norte
A saudiña norteira
Asubían as lembranzas
Das cóxegas silandeiras.
Procuran un ceo redondo
Cantigas de terra e mar
Badaladas nos teus ollos
Repenica o son do ar.
En San Andrés de Teixido
Alma en pena vagaba
Herbiña namoradeira
No teu peto agochada.

158 Praia dos recordos

Fillos do mar que somos, e nunca atopamos a maneira de non facer naufragar este barco de sentimentos nunha praia de recordos.

159 Tipos de querer

Din que hai dous tipos de amor: un que arrasa o teu corazón, e outro que lambe as túas feridas.
Din tamén que hai dous tipos de querer: un que queima, e outro que cura.
Mais nunca explican qué facer cando alguén che queima, pero ninguén che cura.

160 Mil bicos

Furacán do teu sorriso
Brétemas do teu silencio
Olladas que mollan corpos
Mil bicos sen usar beizos.
O espello dun suspiro
O amor de lúa chea
No berce do teu regazo
Qué ledicia de condena.
Anxo de verdes ollos
Sentimentos a voar
Transparente luscofusco
Fervenza nun palpitar.

161 Raiola dun namorado

No día da Candeloria
Casaron os paxariños
Teu corpo,miña candea
Alumear do camiño.
Acender das cacharelas
Noite meiga feiticeira
Amencer,auga de rosas
A paixón nunca fogueira.
No tronco do castiñeiro
No borrallento faiado
No peito gravei teu nome
Raiola dun namorado.

162 Contra as ondas

A vida trata de derrubarnos coa forza da marea, mais xunto ás persoas amadas non hai onda que non se poida gobernar.

163 A Galicia soñada

Non acabou o meu pobo de chorar polas augas negras, cando o seu verde tornouse cincento co rastro da morte.
Chegará o día en que Galicia volverá ser o mundo dos meus soños

164 Fagamos melodía

Róubaslle a Freddie o poder de reinar. Déixate de Rolling, o teu swing faime rabiar. Non preciso a ACDC, ti xa es a miña star. Se es Quinta Sinfonía, pelexo con Beethoven por te tocar. Fagamos melodía, non deixemos de soar. Porque a vida, sen ti, é un Sinistro Total.

165 Pratos Combinados

Dá igual o día, ao teu lado é Supermartes. Obvio te mirar, non se entere Gayoso que os teus ollos son Luar. Os teus bicos son doces e os meus beizos son Larpeiros. Nunha agreste Serramoura de sentimentos atopados... As nosas almas, mesturadas, forman Pratos Combinados.

166 Non é unha historia calquera

Esta sería unha historia calquera se non fose porque estou triste.
Porque ti non ves o que eu vexo; porque polas mañas dis que o espello é un insulto e eu só respiro fermosura.
Porque non te percatas de que lle das sentido a palabras coma cóxega, aloumiño, ledicia e esmorga.
Porque pensas que nalgures atoparía a calquera que me fixese tan feliz.

167 Unha xeración nova

Se mo dixesen hai uns anos non os crería, qué dis diso do amor.
Eu, que de cativa só atopaba sentido as heroínas que salvaban o universo sin axuda.
Chegas, queimas esquemas e cuadrículas, nesta xeración de seres que rompen normas pero teñen medo a namorarse e entregarse a cegas.
E qué fago eu agora, se só quero que arranxemos o mundo xuntos, tolos.

168 Saudade

Breves encontros e despedidas sen fin, eternas viaxes sempre de ida e volta, as augas teimosas dun mar que se interpón entre nós, uníndonos e separándonos ao mesmo tempo. Estráñote.

169 Marusía

E, cada mañá, ao acordar, gustaríame ver o mar, mergullar nel e brincar coas ondas, construír castelos de area, nadar baixo o sol ou atravesar tempestades ata me afogar nas augas turquesas e fondas dos teus ollos.

170 Como se nada pasase

Ola amor, hoxe volve a ser un día sin ti. Non te imaxinas o grande que é o meu desexo de volver a estar contigo como se nada pasase. Ás veces quedo mirando as estrelas, e penso no bonito que era velas ao teu lado. Pero agora ti eres unha delas...

171 Trala frecha de Cupido

Si digo que te amo
É porque estou namorada,
Tanto como Apolo
Trala frecha de Cupido,
Tanto como Orfeo
Para baixar o inferno

172 CARTA AO VENTO

O monte atravesado pola ollada
achegoute a min e sentín o gozo,
a señora memoria fixo o esbozo
e a fantasía cada pincelada.

Tantas horas a miña voz calada.
A túa marcha afundiume nun pozo.
Estou sen luz, pois eu xa non te rozo.
Estourará a miña alma apagada.

Pon rumbo a min, o meu ser cho implora.
Sálvame, morro en vida, ven agora!

173 ALMA XEMELGA

Es o meu mundo (un mundo fermoso no que me deixaches entrar). Apareciches no momento adecuado, para namorarme e salvarme. Dende entón, as nosas almas se fundiron; as cales levaban toda unha vida buscándose para permanecer unidas ata a eternidade.

174 Mundo atemporal

Esa mestura de azuis entrelazados que reflexa a paisaxe da túa alma é a fiestra que abre camiño a unha realidade onde non existen prexuízos, impedimentos ou falsas verbas. Un mundo atemporal onde soamente existimos tí e máis eu.

175 Galiza

Galiza
desde os teus fermosos atardeceres
vendo os teus apaixonados ríos
pasando por as caricias do teu vento
disfrutando das tuas paisaxes
e a beleza dos teus bosques
sempre te amarei galiza

176 Polo noso amor

Nós
Por a tua alegría
Por a miña mirada
por o teu sorriso
Por o meu corazón
E polo noso amor

177 Os sentidos namoraronse de ti

Os sentidos namoraronse de ti.
O olfato namorouse do teu olor, que arrecende paison
O oído namorouse das túas historias.Das túas palabras doces e sinceiras
O gusto namorouse do teu ben facer na cociña,tan bó e detallista
O tacto namorouse do roce dos teus beizos, das caricias das túas mans firmes e delicadas
A vista namorouse da túa mirada limpa .

178 Percórrote paseniño

Percorro co meu dedo o teu pescozo, a túa caluga e o teu pelo. Avanzo paseniño polas meixelas, e pérdome na boca. Imaxino que a túa barba está poboada por millóns de seres diminutos, que me atacan con cóxegas cando me achego. Mergúllome nela para agasallalos con bicos, e ti ris, espallando polo espazo a túa gargallada silenciosa.

179 Tempo detido

O tempo detense nos intres que me deito ao teu carón, as agullas conxeladas crávanseme apracibles na cima do corazón. E non hai alma rebuldeira, nin soños, nin angurias que penduren este sentimento, no máis fondo da alma ,cando estou ao teu arredor.

180 Ritmo perfecto

A túa voz é a melodía máis fermosa que os meus ouvidos escoitaron. A túa pel, a harmonía que tece o latexar do teu corazón coas pálpebras miñas, cando non dan creto ao que ven. O ritmo que enguedallan os pasos que xuntos camiñamos, son o perfecto ritmo da vida que partillamos. E así , l compoñemos, interpretamos e gravamos a canción da nosa vida.?

181 Lembranzas dun amor

A mañá clara tráeme lembranzas dun soño no que te atopabas ao meu carón. Ledicia momentánea que ao espertar esvara entre os meus dedos. Que queda do que fomos? Que queda de nós? Lembranza e máis nada. Só lembranzas dun amor.

182 Amor esquecido

O vento rumoreou no meu ouvido
cunha voz que escoitara lonxe nalgures.
E o sol iluminou a miña pel
lembrándome as súas caricias.
Logo un calafrío recorreu o meu ser.
A alborada e o serán fundíronse
e me falaron daquel amor que esquecido deixei.

183 Añoranza

Puxo os seus pés espidos sobre o chan húmido da mañá xeada, sentiu estralar cada gran de terra e o triscar de cada folla debaixo súa. Precisábao. Avanzou.
Como estrañara aquel suave e húmido somier de herba mesta e silvestre. Outra vez sentía aquilo: o corazón acelerado, o frío e a calor percorrían á vez as súas veas por estar outra vez en Galiza.

184 Mensaxe oculta

Apártolle o cabelo da meixela rosada, mentres debaixo da miña man sinto a súa suave faciana. Pérdome naqueles seus ollos abelá, profundos e misteriosos, que me atrapan coma dous imáns.
Achégome á súa orella, coas pulsacións bategando no pescozo, para musitarlle cánto a quero. É tal o meu sentimento e tal o seu poder, que a mensaxe quédaseme dentro. 

185 Canción de amor

Quen fora a súa canción de amor?
Para espirme entre os seus versos trobador.
Ser tocada polo máis sagrado.
Dirixirme
Conscientemente fráxil a vostede.
E en último alentoda súa alma
Rozar os seus beizos...
Atada á súa voz.

186 Amor e maxia

A ti, que consegues darlle visos de realidade aos meus soños. Que diariamente labras o meu sorriso cun cicel de detalles, aloumiños e tenrura. Que bicas os meus beizos e fas que o inverno soamente sexa unha estación.
Grazas por existir, por ser e por estar. Por darlle o verdadeiro senso ao vocábulo "amor", enchendo de ledicia o meu ser. .

187 Flor de camelia

Es como flor de camelia: efémera, sen recendo e fría coma xaneiro de xiadas ...
Así que amareite só ata que o millo bote a flor.
Moito me parece!

188 A beleza

A beleza de namorar,
do latexar do corazón.
A beleza de amar,
de desexar o sentimento.

189 Longa vida de amor

creer nun mismo,pra conseguir unha longa-vida rebozado co amor

190 Fillos

Eu quero os meus fillos lindos q vivan sempre conmigo
Que vivan moi ben conmigo
Quixera darvos unha vida completa con outra alma que nos acompañe no camiño da vida.
Amores da miña vida

191 Esperanza

Amor é cando dúas persoas están namoradas,
é sentirse ben, contento, alegre…
Eu estiven namorado dunha muller fermosa,
cos ollos azuis, alta e boa persoa sobre tódalas cousas.
Agardo estar moi namorado e atopar una parella.

192 Quero

Despois de tantos anos,
tantos momentos,
tantas alegrías,
e tantas ilusións;
ao fin chegou o día.
Ese no que nos diremos de novo: “Si, si quero”,
Si á vida.
Si á felicidade.
Si ao amor.
E si á liberdade.
Porque nesta vida sempre hai que dicir si ao descoñecido.

193 Miña vida.

Soamente basta con mirarvos;
transmitides complicidade,
empatía,
confianza,
comunicación.
Pero sobre todo, amizade.
A amizade defínese como:
“afecto persoal, puro e desinteresado, compartido con outra persoa, que nace e se fortalece co trato.”
E no fondo,
isto é o que mostrades cada día.

194 Xardineira

podo plantar flores no xardín dos teus ollos?

195 Compostela

namorarías de Compostela se seguises aquí

196 Soños incumpridos

A túa mirada abarca cen ceos, esa aperta mil mares, un bico teu son billóns de soños incumpridos.

197 Necesito

Necesito que non temas a isto, necesito que te deixes levar, que corras, que bailes, que saltes… O amor é imprevisible e necesito que me acompañes nesta aventura incerta.

198 AGORA DUBIDO

Agora dubido se é que toda a vida
fomos nós.

A tarde empúrrame a certos brebaxes;
a noite ás sabas
e cancións sobre a almofada.

A túa aura é mais alta ca luz dun farol
que ilumina as ráfagas dos teus ollos.
Penso no teu sorriso
e neste bico
que imaxino ao rozar a xema dos dedos
sobre os meus beizos.

199 AMOR ES TI

Idénticas e distintas,
mudadas polo paso do tempo:
de paxaros se alimentaban,
os bicos que eu non te daba
—na distancia—.

Alegre o corazón,
pois as túas mans acaricianme
—E volvo a ti—.

A calidade da túa expresión,
ao cabo dos anos,
esa mañá ao mirarme:
nas pupilas dos meus ollos,
pensei:
amor es ti. 

200 Saboreando

Sabes a notas de tenrura,
con acordes do que me caracteriza
e do que me enche.
Sabes ao que creo que é a vida, a todo aquilo no que soñaba ficar.
Sabes a especias que me apelidan.

201 Queda

Non es perfecto,
es exacto.
E non quero querer,
porque algún día haberá que deixar de facelo,
e logo chegan os corazóns engreídos buscando culpabilidade,
e as tarefas de rescate entre os restos do derrubamento.
Pero pídoche que quedes.

202 Sermos

Esquecinme de que contigo sobran as verbas, e quixen dedicarche unhas poucas. Sei que non queda nada por dicir, que con fitarnos nos lemos, nos espimos e transparentamos ata que nos xuntamos nun so ser para sermos.

203 Perdido en ti

A verdade é que me perdo nas túas meixelas, entre os teus vermellos e brancos e verdes. Entre as túas miradas e as ondas to teu pelo mecidas polo vento, que tantas veces navego no meu mar de soños, tentando afogarme nel e chegar ata o teu fondo.

204 Melómano

Como na música, a veces temos silencios, máis non hai mellor melodía que a estamos compoñendo.

205 Nova troba

Ondas que levades mensaxe,
ondas que non traedes resposta.
Amiga, onde estás? Eu namorei.
De amores fun, do teu amor serei.
Avanza a agulla no reloxo,
avanza o meu desespero.
Amiga, só a ti esperarei.
De amores fun, do teu amor serei.

206 A nosa sorte

A sorte que tivemos de atoparnos, de falarmos ata quedar sen palabras, de que os nosos ollos cruzasen esa mirada...
Gastamos toda a nosa sorte en nós.

207 Óllanos o mar

Óllanos o mar.
O vento da costa fai brincar os teus cabelos.
Vai friaxe.
Cóllesme da man.
A miña cabeza descansa no teu ombreiro.
Silencio acompañado polo son da auga.
Ledicia no meu interior.
Óllanos o mar.

208 Brisa fresca

Chegaches a miña vida coma unha agradable brisa fresca de verán e pouco a pouco, segundo a segundo, minuto a minuto encheches a miña vida de ledicia. Gracias por todo o que me das. Gracias por todo o que me fas sentir. E gracias por facer que entenda o que é vivir.

209 Amor infinito

149,6 millóns de kilómetros.
Esa, esa é a distancia dende aquí ó sol.
Parece moito, pero non é nada se se compara co amor que teño por ti.
Non é que o noso amor sexa distante.
Senón que é grande, moi grande.
Incluso diría que o amor que sinto por ti é infinito.

210 De socato, ti

A friaxe das sabas debuxando formas na miña espalda, a cabeza na almofada enclaustrada nunha espiral de pesadelos, os monstros da miña vida bisbando segredos inintelixíbeis.
Mais de socato chegas ti, sandando o incurábel.

211 Abro os ollos

Abro os meus ollos. Aí estás. Ao meu carón.
Abres os ollos. Aquí estou. Ao teu carón.
Un suave aloumiño percorre a miña meixela. A suavidade da túa pel engaiólame.

212 Cada noite

E cada noite
xogar contigo,
e poder
tocar o ceo
coa punta
dos teus dedos.

213 Terroristas

Dino tódolos poetas:
cando ti me bicas
párase o mundo.
A Terra frea o seu xiro,
a Lúa muda a súa órbita,
invírtense os polos magnéticos.

Vannos acusar de terrorismo
porque lle descontrolamos tódolos satélites ós yankis.

214 Gañaron as ganas

Agora, inxeridos neste escuro furacán, só quería que soubeses como de baleiros son para min os sete días da semana, como as agullas do reloxo non xiran, como me latexa inquedamente o corazón cada vez que pecho os ollos e te vexo sorrír... Síntote, síntote preto e a vez moi lonxe.
Sempre gañaran as ganas.

Quérote.

215 Espertar máxico

No medio da noite espertei e volvías estar alí. O teu rostro brillaba coma unha lúa chea, con esa cara de meniña que sempre me volveu tolo. Observei como os teus beizos mainamente se movían para pronunciar a palabra máxica: QUÉROTE. Acto seguido, só se abriron os meus ollos, cheos de bágoas, estaba a soñar, mais era un soño real.

216 Baixo a chuvia

Coa auga escorregando por nós e un só paraugas, tiven a escusa para me aconchegar a ti. Sentir o recendo de teu cabelo enchoupado foi o máis preto que xamais terei estado de ti. Aquel ceo lobreguento agoiraba o meu porvir. Case fico na autovía no camiño de volta, pero o amor mata máis lentamente.