Lingua de namorar 2019: mensaxes da categoría B

1 Xurdido na brétema

Cando máis sumida estaba nas tebras apareciches ti entre a brétema, coma unha sombra ao principio, logo clarexando a medida que te achegabas.

Cun agarimo que aínda hoxe me fai tremer acariciaches a miña meixela e os meus beizos.

Unha xestura tan simple á vez que reveladora.

Seino dende aquel intre, es o meu abrigo na tempestade.

 

2 Amor imposible

O bonito soño de cada noite convértese en pesadelo á alba.

Coa chegada do día volto a ser esa rapariga insegura que sente que endexamais terías razóns para fixarte en min.

Mírote en segredo e seguireino facendo eternamente pois perdín toda esperanza fai tempo.

Por que me tiven que namorar xustamente de ti, para quen son invisible?

 

3 Namórate

Namórate de min, namórate todos os días do ano. Namórate do meu mal humor, dos dìas que me esquezo do valiosa que son. Namórate das miñas arrugas que van brotando co paso dos anos como rïos temos na nosa Galiza. Namórate, namorémonos.

 

4 Pestanexo

Prefiro un pestanexo contigo a un pestanexo baleiro.

 

5 Que é un intre?

Qué é un intre? Pregúntocho porque un intre contigo é moito máis curto que un momento sen ti.

Cágome en Einstein e na súa puta relatividade!

 

6 Bos días

Ti, que vives para ti. Sen mundo nin fronteiras, con afouteza, decisión e coraxe. Ti que lle sopras ao desexo da indiferenza. Que te deixas estar e levar, sen aclarar, sen preguntar.

Os momentos, que tocan.

Os suspiros, que mancan.

O día, que foxe.

Os meses, que non contan.

O sol, que aloumiña.

Ti, e os bos días.

 

7 A montaña

Quero coñecerte, saber de ti e descubrir as pequenas cousas. Simplemente teño curiosidade de saber porque me pos nerviosa sen eu podelo evitar e, porque non podo evitar pensarte.

Gústasme ou quero que me gustes?

Es demasiado raro, e iso que xa mo dixeras...

Pero fasme sorrir e teño gana de volverte a ver!

 

8 Lección de namorados

Despois de bicar sapos cada noite, un día sen sabelo e sen pedilo, apareciches ti, e dende aquela o noso foi crecendo, igual ca min. Ti ensináchesme a querer ben, a querer intensamente, a querer incondicionalmente. Ensináchesme que podemos equivocarnos, pero que cada erro nos serve para reflexionar, aprender e crecer na nosa relación. QUÉROTE MOITO

 

9 Morriña

Os meus soños

lévanme a ti

dende o abrente

ata o ocaso

e eu

mergúllome

no teu sorriso

até sentir

os teus beizos.

É un soño

pero estou

no meu fogar.

 

10 Ela

A beleza dun cadro de Monet,

a nostalxia dun filme de Godard,

a forza da música de Morricone,

a creatividade de Vivian Maier,

a intelixencia de Carmen Laforet,

o sorriso dunha nena

que ve o mar

por primeira vez.

 

11 Amor minúsculo

Amor minúsculo. E

ste é o amor.

Non é polo teu sorriso, non é pola tua mirada, non son as túas palabras.

Son as risas, son os xogos, é o chocolate que lles dás cando non estou alí.

O amor ten nome, pensa, sente e medra.

É minúsculo, pero non pequeno.

É inquedo, pero non fedello.

Este amor, é un camiño.

Iremos da man, os catro xuntiños.

 

12 O amor

Debes pensar no amor como un sentimento amplo, non só como parella. O amor de pais e fillos, o amor entre irmáns e entre amigos. O amor como algo máxico que existe todos os días.

 

13 Tristeza

O amor... Para min é tristeza por non poder verte, non poder esquecerte, non poder nin falarte cando o que fago diariamente e pensarte...   

 

14 Meu mariñeiro

Meu mariñeiro que estás surcando as ondas do mar, non esquezas que nunca che vou deixar de amar. Este tempo incerto no que non sei cando vou a volver a verche doume de conta de que cada vez quérote máis.É duro vivir sen saber de ti cando estás na alta mar,nin saber canto tempo terás que botar a navegar,ansío o día no que a corrente che faga voltar.

 

15 Perigo necesario

Ese traballo tan perigoso ao que te dedicas meu amor, é a gran subsistencia de miles de galegos coma nós. Nosa terra galega, noso mar, gran tesouro vital. A túa moza en porto estará cando vaias chegar.

 

16 Mozo!

Mozo, es daquí ou vés á festa?

Ghastas pista?

 

17 Ghuapo

Es máis ghuapo que unha bertolina con peghatinas.

 

18 Ligazón

Coñezo a alguén,

e non é calquera persoa,

é alguén diferente:

unha alma que atrapa,

uns ollos coma océanos

e un sorriso que afoga.

Aparece da nada.

Unha conexión,

coma a wifi na casa;

a u t o m á t i c a .

Sinto algo estraño

e pracenteiro á vez.

Quero seguir explorando.

 

Sei que te merezo,

pero despois da nada

dubido de todo.

E non é xusto.

 

19 Ave

Eu tamén quero;

quero esperarte,

quero verte,

quero bicarte,

quero apertarte,

e quero entenderte.

Pero á vez,

tamén quero ser a v e .

Unha ave que voa e pérdese.

 

Como ti o fas...

 

20 Na presenza e na ausencia

Asáltame o teu olor nas distancias. É un antollo peculiar, querer que non esteas para poder botarte en falla.

 

21 Satélites

E loito. Loito contra o impulso de non achegarme a ti. Somos coma satélites bailando ao redor da mesma sintonía.

 

22 Toxiño

Eu non sei que me tes, dende logo xamais pensei que un rapaz tornaría o meu mundo co de arriba co de abaixo. Aínda vai ser verdade iso de que canto máis toxiño...máis me arrimo!

 

23 Sabela

Es a luz dos meus ollos, o aire dos meus pulmóns, a luz do meu solpor. Es aquilo que me fai levantarme cun sorriso e que me dá a vida día a día. Sábelo, Sabela.

 

24 Familia

A palabra de hoxe é FAMILIA. Ti es a miña familia dende o momento que me fixeches sentir parte dun todo.

Familia é o que dende fai uns meses estamos a contruír e familia é o que dende hoxe imos buscar incansablemente. Quérote moito cariño meu. A mellor familia que podería ter es ti.

 

25 AMOR

A palabra de hoxe é AMOR. Amor é espertar cada mañán ó teu lado, sentirme querida e deseada. Amor é estar cada dia contigo. Amor é o feliz que me fas sentir con cada xesto teu. Amor é un sentimento dos máis nobles e ás veces dos máis duros. Porque hai amores que doen. Pero o noso, amor, é un deses amores que son felicidade.Ti e eu somos amor. Ámote

 

26 Ás veces, o amor é algo máis ca bolboretas

María non estaba namorada de Avelino, mais el adorábaa e non lle importaba saber que ela devecía por Xosé, o seu primeiro mozo. Os tempos eran outros, e María casou con Avelino por necesidade, non por amor.

Mais nunca veredes outra muller sentir máis a morte do seu Avelino. Nin un home tratar con máis amor á súa esposa, sabendo a triste realidade.

 

27 Nunca antes

Nunca antes se viran en persoa. Mais coñecíanse ben.

Nunca antes se tocaran. Mais coñecían cada parte da súa pel.

Nunca antes se bicaran. Mais sabían como facelo ca dozura e agarimo precisos.

Non facía falta explicar as sensacións. Sabíanse gañadores só por terse atopado o un ao outro neste pano chamado mundo.

Sabíanse namorados.

Sabíano

 

28 A vida

Xa é día, sinto os carros no pasillo,Volvo durmir, Fóra está oscuro,vexo a noite polas rendixas da persiana , qué pereza, pero teño que espertar, ou chegaran as enfermeiras, e eu ainda estarei dormida, asique penso: Hoxe vai ser un gran día!!!, Aí vou mundo!!! Estou Namorada de ti Vida!!! Non me deixes, non me apartes de todos os seres que amo!!

 

29 Será Amor!!!

Dóeme o corazón

Dóeme cando te vexo

Non sei que me pasa?

Será amor!!

 

O teu pelo encrespado

Os teus ollos castaños

A túa maneira de ser

Alegre e namorado

 

Cando me acaricias

Sinto palpitacións

Dóeme

Dóeme o corazón

 

A túa maneira de mirarme

De sorrir

cando pasas ó meu lado

Será amor!!

 

Será amor!!

Dende o primero día

Ata sempre

Será amor!!

 

30 Xeitos e formas

Das mil formas que me tes para namorar elixo a vinte e sete, si si, esa na que dun lado e doutro da fazoula fas que medre o sorriso máis enorme.

 

31 Avó

Cada día ao amencer nun solleiro día lembro aquilo que me dixeches en feixes de momentos, goza mentres poidas, a lingua é túa.

 

32 Ti máis eu

Ante as Sete Marabillas sorrís leda; mais só ollando o Courel esvara unha bágoa pola túa meixela. O noso abeiradoiro está cheo de toxos, non de rosas. As vogais non chegan cos dedos dunha man, e as verbas para describir a treboada son infindas. Ti máis eu, maquis dunha diglosia próxima ao solpor. Decididos, decidimos, decibelios; nunca deciduos.

 

33 O noso

Trepando o valado da chousa para atoparmos. Doces beizos que se sorrín cando se achegan. Ollos zarros húmidos que se cruzan. A aperta xa non disocia a realidade da utopía. Ledicia, fervor, penla sentimental. Ficamos no mellor dos tempos: o noso. A solaina fai refén á pureza do agarimo. O amor xermola, e non deixa de grelar. Feitizo eterno, xuntos.

 

34 O triángulo do verán

Deneb, Altair e Vega. Nunca esquecerei o triángulo do verán naquela noite de agosto. Ensináchesme que máis que ver xuntos as estrelas do ceo, o amor era ver o universo nos teus ollos cada vez que me mirabas.

 

35 A fronteira

Dous mil quilómetros, dous países, dúas linguas e dúas culturas que nos separan. O noso amor, porén, non coñece a fronteira que hai entre ti e mais eu.

 

36 A viaxe

Como se fai? Como podemos falar sen apenas tocarnos, sen apenas ollarnos? Busco e lembro palabras para un novo bico, para un novo tempo; busco no mar para poder atoparnos. Viaxamos?

 

37 Agora ou, nunca?

Agora que vivimos nun mundo difícil, onde se funden as lámpadas dun amor case acabado; agora que os vagalumes xa non resplandecen coa mesma forza e os trasnos e as mouras esvaécense. É o momento de brillar con luz propia e pura, é agora ou… nunca?

 

38 Meu amor

E se fora o meu derradeiro día na terra, pasaríao nos teus beizos.

 

39 Ata o infinito e máis alá

Bailemos polo universo, biquemos ás estrellas, queirámonos infinito.

 

40 Escoiteite

Vinte,

escoiteite.

Olleite,

escoiteite.

Sentinte,

escoitete.

Emocioneime,

escoitete. Abrín a boca para falar,

 

Silencio neofalante.

 

Atragoáronse as verbas na miña gorxa,

escoiteite. Pronunciei “quérote” mentres os complexos se esvaecían entre

os meus beizos.

 

Escoiteite.

 

41 Duración dun amor

Dura o que dura un solpor e unha despedida,

dura o que tardo en achegarme ao bordo dun cantil e lanzarme,

dura o tempo transcorrido entre a caída e o impacto.

 

 

Morrer un pouco,

erguerse outra vez.

 

Voltar ao precipicio e soamente respirar o salitre do mar.

 

42 Sempre

Sempre e cando a noite sexa clara, sempre que o día teña luz, sempre que o ruído sexa nulo, e o silencio sexa paz, sempre que a tormenta teña calma e as estrelas se deixen ver, sempre que sinta a túa presenza, sempre que note o teu calor, sempre que me deas apertas fortes, sempre que me mires con desexo e me biques con amor.

 

43 Paxaros

A túa voz harmoniosa, como o cantar dos paxaros, acompañarame ata a fin dos meus días.

 

44 Tarde de entretemento

Unha tarde de videoxogos, unha mañá de cómics... todo isto non é nada se podo estar contigo nun só pestanexo.

 

45 Vagalume

Nunca se lle escoitou dicir a palabra AMOR, pero sabía converter os silencios en fermosas verbas que expresaban de xeito irresistible a idea do AMOR. O suave estrecemento dos seus ollos, o tono de voz, a tenrura que sabía facer xurdir en cada verba e xesto, aprendeu a pescudar a fermosura do corazón, que se pode escoitar pero non describir.

 

46 Bágoas

Borrar das nosas vidas as persoas que nos fixeron padecer vólvese en ocasións o derradeiro refuxio para sentirnos mellor; polo menos os recordos dos bos intres si que merecen o sentimento de ser lembrados é trascendental porque o contrario toda a dor transcorrida non tería ningún sentido.

 

47 Intre

É desbordarse coma océanos que estalan dentro das miñas retinas, ao mirar aos teus ollos.

É pintar surrealismo dentro do teu peito, todo o que latexa e non existe.

É inspirarse nas túas verbas e apalpar as vértebras que sustentan a túa armadura, o eco que resoa nos espazos baleiros doutras testas.

 

48 Ao teu abeiro

Ao teu abeiro. Do meu corpo fixeches medrar un campo de flores, a seguridade, a harmonía, o agasallo de ser eu mesma sempre.

Admiro o teu xeito de perdurar, de revelarte humano.

 

49 Un intre

Nun intre pasou, non me preguntes cómo, vinte e namoreime!!!, así, tan fácil, tan sinxelo, roubáchesme o corazón, nun intre.

Nin Facebook, nin Messenger, nin wassap, só un intre.

Mireite, mirachesme!!!, nun intre, namoramonos.

 

50 Corazón loco

Ese cosquilleo,

Esa ansiedade,

Ese latexar,

Para xa!!!

Loco e tonto corazón.

 

51 Ti es

O teu meigallo atrápame,

faime sentir preto de ti.

Ti es o calor do lume,

pracer do luscofusco frente a min.

Ti es ese bico que acouga a miña saudade.

Ese meigallo teu que non se pode aplacar,

coma unha noite de treboada

e comeza a amizar.

As miñas bágoas de ledicia cando o teu perfume olín,

coma ese emigrante galego

que volta ó seu lar por fin.

 

52 Cando estou lonxe de ti

Estar lonxe de ti é como cando tes que marchar lonxe do teu fogar e esa lembranza da aldea e dos teus ó redor dunha lareira falando de todo e á vez de nada adéntrase no fondo de ti e non podes evitar chorar. Algúns dirán que é unha definición perfecta de morriña. Pero unha morriña multiplicada por cen.

Iso é o que para min é estar lonxe de ti.

 

53 Alguén coma ti

O vento que vai non o sinto;

Sopra forte, mais sen ánimo.

Nas rúas aínda cheira a Magosto,

Pero a postal que che enviara

Nunca chegou.

 

Comprendo que non temos futuro

E que non nos volvemos a ver.

Entendo que non vas ser ti,

Mais quizáis, polo menos

Alguén coma ti.

 

54 Que remate

Dixo que se lembraba de ti;

Como non lle ía soar a túa cara?

A túa cara –

Tan lonxe está, lonxe, lonxe.

 

Eu, pois, agardo,

Agardo a que, algún día, remate todo.

Que remate un día coma hoxe,

Con frío, sen sol.

 

Que a túa voz doce, o teu sorrir

Eran coma se fosen a miña razón para vivir.

A túa saudade, a túa morriña,

A eternidade, agora, axiña.

 

55 Oda a Leliña

Chegaches á miña vida por casualidade, os teus azulados e belidos ollos fixeron que me rendera a ti. O teu dourado cabelo semellante ao sol, unido ás súas ondulacións son a mellor metáfora dun fermoso solpor sobre as augas do mar.

 

56 Rendido a ti

Trastocas o meu mundo,

despois de ti nada pode

volver ser igual,

fico prendado de ti.

A túa visión ilumina

o día máis gris,

pos cor nunha vida monocolor, o

teu só recordo

fai brotar flores

nun ermo xardín.

 

57 Só a ela

Bonita... Linda... Ou se cadra pequeniña, pero só quero que sexa miña

Espertar pola mañá, abrir os ollos e vela preto de min é unha sensación que dende logo namora...

A miña fantasía é espertarme ao seu carón, mirala con tenrura, coidala e achegarme con coidadiño ós seus beizos. Sen dúbida soño con darlle aloumiños, aloumiños só a ela.

 

58 Sentimento

Coñecedes esa sensación de estar pletórico a todas as horas que nos fai mover montós e moreas simplemente por ter un segundo ao carón desa persoa que nos gusta?

A iso chámaselle amor.

É algo que todos algunha vez nas nosas vidas deberiamos poder sentir porque crédeme amigos, a vida pode voltarse maravillosamente especial e incrible.

 

59 Azul

O conto perfecto

será o que inventes comigo

e terá un final

indeterminado,

aberto,

coma o horizonte de mar

dos teus ollos.

 

60 Este, para min

Erguerei do chan o meu corpo atropelado pola vida,

aloumiñarei as súas costuras,

coidarei as súas raíces.

Tecerei a miña liberdade en cada novo paso.

e non me renderei,

Querereime. Sempre.

 

61 Ledicia nos teus ollos

Vin nos teus ollos ledicia,

ledicia que me conseguiu namorar,

nesa noite de lúa chea

vendo as estrelas brillar.

 

Pouco a pouco fúchesme gañando,

e agora, aquí me tes, que non te quero soltar,

compartindo esa ledicia que o primeiro día vin con só te ollar.

 

Loucura ou causalidade,

non sei como chamar

a este sentimento o que ó corazón fai latexar.

 

62 Por sempre, para sempre, meu avó

Nunca imaxinei a dor que suporía deixar a un avó marchar,

camiñando, paseniño, deixando un rastro de estrelas con cada un dos seus pasos detrás.

 

Se alguén me ensinou nesta vida que para conseguir unha meta teste que deslombar, fuches ti, meu avó, o que estas verbas lle quero dedicar:

 

A ti, meu avó, desta que nunca te esquecerá.

 

63 Ética a Nicomaco

Calquera pode namorarse, éche algo ben sinxelo. Máis namorarse da persoa adecuada, no grado exacto, no momento oportuno. Co propósito xusto e do modo axeitado, iso, cértamente, non resulta tan doado.

 

64 Amor diglósico

Non se pode vivir así, non é lóxico

O amor bilingüe, o amor diglósico,

É un sinvivir, é un despropósito

E ás veces resulta mesmo un pouco tóxico,

Falar por boca de ganso, falar con lingua de trapo,

Case vai ser millor amar en castrapo.

 

65 Reencontros

Tremelucían os seus ollos naquela noite etílica de risas nerviosas e segredos palpables nos anacos desperdigados da nosa alma, embruxoume con miradas máxicas con voz potente e bicos avergoñados, a carranchas desfiando as dores polos amores pasados, a carranchas por querer estar, e o querer descubrir, querer argallar momentos de paixón entre sabas.

 

66 Enerxías e lumes

Derradeira mirada no eco da súa voz, suspiros, alentos, desboque, conxunto, correndo dentro, do meu estómago. Bicando na alma, correndo con maxia, bicando no ar dunha soa voz. A miña enerxía oculta, que estoupa nos piares do teu cadaleito, do meu respirar, do meu suspirar. Contemplando o lume da histeria, compartes partes das miñas partes.

 

67 Poliamémonos

Non só te quero querer a ti nin quero que ti só me queiras a min.

Miña avoa dicía que hai moitos peixes no mar, inxusto sería non aproveitalo.

 

68 Ampliáchesme a visión

Nunca pensara que simplemente con ver a alguén me engancharía desta maneira, pero menos aínda caera na conta de que namorarse non é cuestión de sexo. O importante é a persoa, fermosa polo que é, polo que pensa e pola actitude. Grazas por facerme sentir desta maneira e grazas por abrirme os ollos.

 

69 Ledicia máxima

Teño un picor de arriba a abaixo cando penso en ti que me recorda as cancións de Ana Kiro. Estamas pedindo o corpo, neniño, por iso che pido que si me toques naquela cousa que atoparás debaixo da saia co lagarto pintado.

 

70 Conexión

Existe alguén para min?

De 7,53 millóns de persoas

Debemos encontrar a nosa media laranxa.

Cres nela?

Podemos recorrer medio mundo

pois só cando nos miramos entre tanta xente...

sentimos unha conexión.

 

71 Por que?

Namorarse, para que?

Existe? non o sei.

Din que busque a miña media laranxa...

Para que, se xa estou completa.

Non ten sentido.

Que é o amor?

Pregúntome!

Saberías contestarme?

 

72 Helena de Troia

Es aquela que arde ou resplandece,

brillante como un facho.

Imperios pereceron ante o teu ollar,

Beleza perpetua da terra que interrompe a calma,

e arremete contra navíos.

 

Cada día mudas con diferentes cabelos,

Ondulantes e sinuosos abanéanse incandescentes.

 

A túa mirada ilumíname e faime sentir.

 

Só hai unha.

 

73 Destinos quebrados

Pronuncias o meu nome, nos teus beizos agres, cunha sutileza impenetrable liberas a soidade e a escuridade que en min se aferra para que a túa melena ondulante provoque o noso destino.

 

74 Negro agosto

Os días foron grises, cheos de bágoas e dor,

o silencio apoderouse do meu baleiro corazón.

As noites xa non son noites, son minutos con temor,

o medo a que pase o tempo e esquezámonos deste amor.

 

75 Superheroe-ína

Es unha aura na miña vida e iso éncheme de enerxía

hai maxia nas túas verbas que humanizan a calquera.

Es antídoto para a vida, es maxia desmedida

con valores sobrehumanos que agasallan tempo

e espertan sentimento.

 

76 Partículas cuánticas

Inda non levedara a terra neste planeta e ti xa fermentaras en min. Viñen ata aquí bicando cada pegada, percibía esa presión do teu corpo sobre o chan, ese anaco de aire comprimido que contiña o teu recendo. Atopámonos por primeira vez e recoñecín nese ollar o cabalo negro que viña dende o onírico ao tanxible, describindo a física do amor.

 

77 Quererse ben

Amo me.

Amo te.

Só dende a profundidade do "me" chego á inmensidade do "te".

E porque me amo, ámote.

 

78 Despedidas

Prometo enviarche algún día unha carta de despedida, daquela despedida que non tivemos, tal vez así poida estar tranquila. Sigo botándote moitísimo de menos.

 

79 Ti

Talvez porque nunca fun de rendirme facilmente, porque aínda sigo tengo fe, sigo esperando non sei moi ben o que, sigo pensando que non todo está perdido. E de repente, véxote, desde a última mesa deste bar no que levo dúas horas sentada mirando pola fiestra, e sorrís, e xa todo volve darme igual.

 

80 Garatuxas

Gustaríame describirvos o que sinto ó seu carón, os arrepíos cando se achega, a respiración axitada cando pousa os seus beizos sobre a miña fazula, a paixón dos seus bicos... Pero vou facer algo mellor, vou convidarvos a que o vexades cos vosos propios ollos, só así entenderedes que isto non son simples garatuxas dunha rapaza namorada.

 

81 Tiña que ser el

O mariñeiro que colle o temón dunha gamela no mar rixo, o espertar coa rubién nun día de estío, os raios do sol disipando a brétema, o apreixo despois dunha longa viaxe. Así apareciches na miña vida e non podía ser doutro xeito. Porque agora sei que es ti.

 

82 In-trans-cendente

Ao nacer dixéronche que eras nena. Non se percataron daquela de que en realidade eras home. Mais que importan as etiquetas no amor cando é puro? Ven, queda ao meu carón, e querereite ben. E quereraste mellor.

 

83 O noso espazo-tempo

1.836,5 quilómetros de retorno a onde xurdiu a maxia.

5 horas voando para chegar canda ti e tocar de novo o ceo.

Desexarte a 1 centímetro dos meus beizos.

Ter perdido o fulgor dos teus ollos 18 meses atrás.

A anos luz atópase a esperanza de tornar a ser libres xuntos

e aínda así, día a día, arelar unha vida contigo.

 

84 Partitura para dúo

A tonalidade da fuga amante uniu as nosas melodías nun contrapunto constante. Houbo moitos fragmentos disonantes, improvisacións e silencios, mais o son agarimoso nunca cesou. A polifonía avanzaba a ritmo andante e modulaba con episodios de ledicia e tristura. Ao final, a sintonía rematou con dous acordes inesperados: ti e mais eu enfeitizados.

 

85 Paixón a bordo

Coma unha marea viva chegaches ao meu carón, inundando con fulgor a miña ollada e con ledicia a miña faciana.

A túa presenza provocou un maremoto de ilusión. As salpicaduras de agarimo mergulláronse no meu navegar.

A toda máquina puxen rumbo ao porto. Quería arribar coa preamar, atracar no teu latexar, e só así, desembarcar para te bicar.

 

86 Ela

Mentres el falaba, ela mirábalo cun sorriso e detívose o tempo por un instante. Foi unha mirada que o cambiou todo. A ilusión dun neno ao que lle dan un anaco de pastel por portarse ben. Así foi o que el sentiu no interior do corazón. Despois de meses pensando que esa rapaza non sabía da súa existencia, ela mirouno e el namorouse completamente.

 

87 Paraíso

No paraíso dos teus ollos, pérdome e na paz dos teus beizos atópome, porque contigo son. Sabes a silencio e a soños, con melodías de tenrura e desexo, baixo o ceo cuberto de estrelas unha noite de finais de verán.
Estar contigo é como estar no paraíso aínda sen saber como este é. Es forza e es vida, e por sempre, eu contigo son.

 

88 Harmonía

Baixo soportais de música en directo
da túa man
No comezo do camiño
argallamos a obra final
Entre os dous teatros da cidade
deixaches unha historia sen narrar
Nos teus ollos
vin fuxir a brétema
no teu iris
intuiuse Compostela.

 

89 Mapeo

Tras naufraxios en pupilas
hai camiños polas velas
de peles adhesivas
a hemisferios que conectan
por ideas paralelas
e ao final,
certeza.

 

90 Amor

O amor camiña da man pero sabendo camiñar só.

 

91 Fusión

Cativoume o enxeño do teu miolo, o frescor da túa lingua galega, o teu ser pallaso, eses ollos que me comían!

Se puidera volvería saborear os teus bicos sen futuro ata fartarme. Mesmo morrería de infeccións con tal de non ducharme e conservar para sempre o teu recendo.

 

92 Sempre nos quedará Santa Comba

Eu era o demo, ti o sanscristán e o mozo máis guapo do campo da festa. Por eses ollos tiven que deixar as verbenas, os festivais e as discotecas. E inda así non podo durmir. Nin a meiga de Carballo pode desfacer este feitizo. Cando pecho os ollos sempre volve o chunda chunda no teu Seat Ibiza.

 

93 Eles

Eles rachados polas sensacións,
sensacións coma pisadas no cemento.
Eles cimentados polo rachado
estarán rachados ou cimentados?

Serán eles as sensacións?
O rachado?
Cimentaranse tódalas sensacións
ou racharanse antes ca eles?

 

94 Bicos

Bicos doces, salgados, amargos,
cálidos e fríos.
Bicos con paixón,
amor, felicidade.
Bicos duros,
tristes, desgarradores.
Bicos curtos, longos,
de amor, de amizade,
de guerra...
Todos eles bicos,
todos eles con sentimentos.

 

95 Devezo e desexo

Devezo por ver a túa alma a través dos teus ollos e non pola túa escrita, vislumbrar mundo por medio da túa voz, escoitar o son dos teus acordes escasos xa no meu recordo. Sentir a calor reconfortante da túa presenza. Devezo por terte comigo unha vez máis e voar xunto a ti, para non ter que esperar a que o vento te volva a traer ata min.

 

96 Muller omni

Ti, muller
Lingua viva, xa non escribe Rosalía
Terra nosa, sentir da ría.
Prata, teu elemento
Bos Aires, un imaxinario
Galicia, meu amor.
Brétema.
Saudade.
Exilio Atlántico, hoxe; por AMOR.
Qué será a Europa para vós?
Se Cerati lle canta á Cidade do susceptíbel
eu cantarei pola miña terra.
Estoute a esperar,
a primavera remata en Samaín.
Comezamos?

 

97 As avoas

Gústame máis o galego que o caldo da miña avoa.

 

98 As raíñas das iñas

O galego é tan fermoso que en lugar de feo chamámoste riquiño, en lugar de repunante, repunantiño, en lugar de delfín, golfiño, somos as raíñas do iña/o, porque o galego é agarimoso, envólvete nas súas verbas e mécete nun profundo e doce arrolo.

 

99 Pensar en galego é maxia da nosa terra querida

Miña terra querida nunca deixes de esquecer as miñas lembranzas, nun lugar enriquecido por todos os galeg@s que formamos parte desta fermosura.

 

100 Maxia da nosa terra

Vivir co galego na nosa terra, e a maxia que recollemos dos nosos antepasados.

 

101 Luz

Namoreime da túa escuridade porque da túa luz calquera podería.

 

102 A maxia

O amor é unha gran maxia e ti es a hermione da miña vida.

 

103 A primavera

Na primavera os paxaros cantan pola túa beleza, es máis bonita cás flores dos cerezos.

 

104 Cando nos vemos?

Meu, moitos quilometriños nos distancian, un país enteiro, pero eu ben sei que algo nos une. Pese a que esteamos separados, eu sempre me sinto preto túa. Hai un algo e que nos mantén xuntos, un non sei que que que nos manten unidos e creo que é falar, falar na nosa língua, que nos achega. Boas noitiñas meu amor, e moitos biquiños de amor.Qrt.

 

105 Apuntes

Faime gracia que as siglas que fago nos meus apuntes acaban levando o teu nome, o teu apelido, o teu apodo... Non podemos estar xuntos, pero eu búscote nos pequenos detalles, que ao final, son os que máis contan.

Non penses que os quilómetros gastan o amor :) É que o amor a distancia tamén pode ser do bo ❤️. Qrt.

 

106 Botándote de menos dende a distancia

Meu Benquerido: A distancia non é obstáculo para o noso amor e ti sábelo tan ben coma min porque fuches ti quen se fixou en min a primeira vez e lembrareino sempre. Sabes que confío en que chegemos tan lonxe como queiramos porque de sobra sabes que o noso é verdadeiro amor senón non teriamos chegado tan lonxe despois de tres meses lonxe ámote!

 

107 Un amor que agromou na distancia

Meu ben: Ardo en desexos de que este sentimento non morra porque non o merecemos. Se puidese tan só observar eses teus ollos cada mañá ao espertar estou segura de que entregaríao todo para podelo facer porque eses ollos son o meu espello e daría todo por podelos observar o resto da miña vida. Ámote tan puramente que o noso amor paréceme sagrado.

 

108 (Q)uérote

Quérote con Q. Con "Q" ao comezo e con "te" ao final. Ás veces incluso no amor a orde é moi importante.

(Q)uérote porque ris, porque entendes, porque abrazas sen nin sequera estar preto.

(Q)uérote sen pensalo, sen forzalo, sen provocalo.

(Q)uérote aquí ou alí, pero xuntos.

(Q)uérote e namais.

Porque quererte é moi fácil.

 

109 Meu raio de luz

Nese intre no que toquei cos pés no máis profundo, no que me deixei levar coas ondas, cando as miñas forzas fraquearon, ti fuches a marea que me levou de volta a terra firme, fuches o raíño de luz que chegou ata o máis escuro para amosarme que mesmo nas tebras hai esperanza.Ti, que me salvaches de min mesma, grazas por ofrecerme os teus brazos.

 

110 Sempre ti

Alá onde vou, mire onde mire, en todas partes estás. Vexo os teus ollos nas castañas que agroman nos ourizos. Oio o teu riso nas ondas do mar. Escoito as túas palabras en cada páxina que leo. Sinto as túas mans con cada axada de vento. Saboreo os teus beizos cada vez que bebo. E aínda cando pecho os ollos, na miña escuridade, siempre estás ti.

 

111 Soletrea

Ganas de ti,

Apertarte forte,

Lembrarte sempre,

Endexamais separarnos,

Gozar da terriña,

Orgullosos sempre do noso.

 

112 21

Vinteún mesiños de bicos, de coliños, do teu sorriso.

Vinteún mesiños aprendendo xuntos.

¡Nin 21 lustros me chegan para quererte, pequerrecho!

 

113 Despedida

É probable que te bote de menos. Pero, pouco a pouco, o teu recordo farase máis difuso ata que a dor por escoitar o teu nome xa non me faga dano. De verdade espero que sexas feliz, merécelo máis que ninguén e máis que nunca. E aínda que o meu corazón bote en falta á súa metade, eu tamén o serei.

 

114 Incógnita

Busquei definicións, intentei comparalo con cousas fermosas e marabillosas e, aínda así, non se achega ó sentimento que teño por ti, unha emoción que anega os meus ollos e me fai sentir completa cando me reflexo na túa mirada e vexo que somos un.

 

115 Sentidos da ialma

Namentres os meus ollos non perdían un anaco desa beleza que te caracteriza, os meus oídos non deixaban de escoitar as túas verbas sair deses beizos que non podo deixar de desexar.

Beizos que con cada bico esnaquizan cada parte do meu ser e me imprengnan dunha ledicia que endexamais experimentara. Coma se nunca antes a miña alma fose completa.

 

116 Lingua

Lingua, lingua que suxire, que fala, que cala, que se algarabía percorrendo cada ápice da miña mente. Lingua que esbara e alporiza lugares tan recónditos das miñas entrañas que fai bulir o máis íntimo do meu esprito. Lingua que me eleva e me acompaña no camiño, que da calor ao meu ser e coraxe no desalento. Lingua que me arroupa. Lingua que namora.

 

117 Unha paixón

É unha paixón que non debería ser,

pero que é!

É unha xuntanza de salivas,

de suores, de corpo con corpo...

de guerra na cama, na ducha, no sofá,

de brazadas no ar,

de banquete sobre a mesa.

É unha paixón que non debería ser,

pero que é!

É un nada emocional, é un todo sexual.

Ou talvez xa non?

 

118 Whatsapp

1. Quérote!

2. Eu tamén.

1. Bótasme de menos?

2. Infinitamente. Cando volves?

1. Non importa. Onde ti estás, eu estou.

2. Pero prefiro bicarte, sentirte xunto a min.

1. Daquela pecha os ollos. Soña.

2. Soño mellor cando ti estás ao meu lado.

Minutos sen responder.

1. Podes subir, hoxe estou soa.

A mensaxe foi borrada.

2. Coido que te trabucaches¬¬

 

119 O amor

O amor é paciente, o amor é amable. Non envexa, non se presume, non está orgulloso. Non é groseiro, non é egoísta. Non se anoxa facilmente, non garda rexistros de erros. O amor non se deleita no mal, senón que celebra a verdade. O amor, sempre protexe, sempre confía, sempre espera, sempre persevera. O amor nunca falla.

 

120 Os amores

O amor infantil segue o principio: Amo porque son amado.

O amor maduro segue o principio: Son amado porque amo.

O amor inmaturo di: Ámote porque te necesito.

O amor maduro di: Eu amo. Necesítote porque te amo.

 

121 Sensacións

En cada unha das viaxes que facemos sen saír do leito,

en cada suspiro que só ti traduces

na dulzura que me transmites

e en que me custe durmir sen estar sobre o teu peito.

 

122 Sede

Renunciaría á última gota de auga por poder beber dos teus ollos,

da forma na que me miras, nos máis crus momentos,

ata perdida no medio do deserto.

 

123 Un lote de bolboretas

E de repente chegaron unha chea de bolboretas desas das que falan os namorados. Nunca pensei que lle atoparía sentido algún a iso ata que me miraches daquela maneira esa noite. Tiña tantas dentro que sentín que podería voar se mo propuxera.

 

124 Galicia

A distancia que nos separa

deixa en min moita pena

por non sentir a túa cara

desde que son unha nena.

Cando te quería ver

buscaba fotos pasadas

mais para só te ouvir

cantaba cancións lembradas.

Os tempos cambiaron

e as novas xuventudes

conseguen acercarme

ás novas multitudes.

 

125 Galego pra namorar

Quen? El e ela, un mozo granadino e unha rapaza galega

Onde? En Santander

Que? Apenas catro días, non se podían perder

Como? Galego, lingua de namorar

E agora? Entre aeroportos non se deixan escapar.

 

126 Galego polo mundo

Unha viaxe, dous estraños,

tres lugares, catro días,

cinco sentidos, seis amigos,

sete bicos, oito aloumiños

nove, dez, once destinos.

 

127 Anacos

Mais eu, incendiario moribundo agonizante

nos seus ollos topei o meu sorriso

na súa boca, miña risa

e entre as súas pernas

a fonte da vida eterna.

 

128 Líquido

Comín do seu froito, bebín do seu zume e expremín toda a substancia ata ficar bébeda, perdinme no mapa dos seus beizos. Agora sufro a resaca de sentimentos loitando en min, superan a miña razón. Ancorada estou á túa pegada e es auga fresca que escorrega entre os meus dedos.

 

129 Teu nome

Medra en ti ese espírito capaz de alumar espazos fríos e escuros, brotan esas sementes de enerxía que florecen deixando mostrar fermosas flores, ispe a alma e móstrate tal e como es, cálida e preciosa, loitadora e verdadeira pois ante as tempestades móveste ó son do vento e invades o aire con esa esencia elegante e conquistadora de corazóns como o meu, alimentando o lume que imanta do meu interior.

 

130 Amorismo en grao de tentativa

Amor, parábola mitificada pola razón do home, quen esquecendo a emotividade, tenta deter a realidade do fenómeno converténdoo en racional. Non hai aforismo que recolla a súa esencia, non hai regra que abranga o seu senso, porque se por algo se caracteriza o amor é por ser xustamente esa tendencia cara algo que sabemos que é inabarcable de antemán.

 

131 Tebras

Crávate en min e desprega ese mar de bágoas que saben chover sobre este lume; cobre de cinsas os soños, tingue de vermello os nimbos. Crava o teu escuro ollar nas miñas meniñas orfas da inxustiza da túa ausencia. Crávate máis fondo, que non hai dor máis fodida que aquela que sinto cando te afastas do leito, deixando na saba un cadáver de tebras.

 

132 Moito e ben

Amor é que te queira tal e como es, e que te queira ben, non só moito. Que te coide cando o necesitas e te respete e valore, sempre. Que grite ós catro ventos o incrible que es,mesmo neses días nos que nin ti te aturas. Amor é o que che demostra día a día, o apoio incondicional. Que queira darche ás e non cortarchas e que iso lle faga feliz. Amor

 

133 Que é o amor?

Amor son as caricias cando non as esperas, os bicos roubados polas mañáns e que che deixe elixir a túa cea favorita. Amor é que sexas ti mesmo nos momentos compartidos e que che complemente, que che faga mellor. Amor é deixar ao carón o orgullo e aproveitar cada segundo xuntos, porque o único que non se recupera é o tempo.Amor es ti,eu,nós.

 

134 Unha vida sen amarte

Só temo unha vida desaproveitada

unha vida sen falarte

unha vida sen coñecerte

unha vida sen bicarte

unha vida sen amarte

unha vida que non é vida nin é nada.

 

135 A verdadeira felicidade

Busquei a solución da felicidade, da vida perfecta; busquei e busquei e non atopei ningunha resposta. Ao final deime de conta de que non a encontrarei.

Non a encontrarei porque dende que te coñezo a miña vida é perfecta, e a verdadeira felicidade só a encontrarei nas túas palabras, nos teus pensamentos, nas túas apertas e nos teus bicos.

 

136 Superheroes

Cada vez que te vexo dáme un xiro o corazón e teño a sensación fugaz de que xuntos somos invencibles.

 

137 Alzheimer

Se ti te esqueces de quererme, eu voucho lembrar toda a vida.

 

138 A derradeira folla

Caía de forma delicada, decrarándose fermosa, ninguén recordaría a cor verde da súa xuventude que me namorara.Era o outono da súa vida,pero non chegaría o inverno a aquel paisaxe bárbaro.Unha faísca de luz, un inferno vermello, atrapada,sen poder fuxir, converteuse en cinza.Pedinlle que non me deixara.Galicia nunca sería mesma, nunca tan riquiña

 

139 Suma de infinitos

Fun,

mais dende que son contigo,

sumamos o verbo ser

dentro doutros infinitivos perfectos.

Agora somos,

e podo deixarme ver s

en medo a desaparecer.

 

140 Poesía en verso

Facerte poesía

para (d)escribirte en versos,

Contarte os lunares en sílabas

e recitalos mirando ao ceo.

Quizáis non haxa maior placer

que botarte de menos sobre o papel.

 

141 Es o meu todo

Es amor. O amor verdadeiro.

Es corazón. O corazón que latexa co meu.

Es razón. A razón da cabeza pensante.

Es loucura. A loucura da miña cordura. E

s calor. A calor que me abriga na frialdade da vida.

Es sorriso. O sorriso da felicidade eterna.

Es aperta. A aperta que me aferra e non me solta.

Es soño. O soño de onte, a realidade de hoxe.

Es todo.

 

142 Amor eterno

Collíchesme a man e non cha soltei.

Miráchesme aos ollos e namorei de ti.

Borboriñáchesme un primeiro “quérote”.

Pedíchesme a vida ao teu lado.

Bicáchesme.

Sorrimos. B

icámonos.

Apertámonos forte e sen fin.

Somos dúas almas nunha soa.

Camiñaremos xuntos para sempre.

Quererémonos ata morrer.

Amarémonos toda a eternidade.

 

143 A almofada está húmida e eu doulle a volta

Unha volta máis. Un tirón ó edredón. Unha mirada ó teito mentres agardo. Agardo por covarde, por non xuntar o necesario para dicircho á cara. Xiro á esquerda e busco outra posición na que agardar. Como unha pota ó lume, a miña cabeza evacúa ideas para non estoupar. Cantas posibilidades tiña de declararme! Por que esa? A pantalla alumea. Eu respiro.

 

144 Formigueiro

Tireime ó chan para que me fixeses caso. Estaba frío e sucio, pero non me importou, estomballeime igual. Quería a túa atención. Valíame unha caricia, morría por un bico. As formigas afixéronse á miña presenza, o frío apoderouse da miña pel. E ti... ti alí, impasible. Mirando sen mirarme.

Cando levantaches os ollos da pantalla, eu xa non estaba.

 

145 Perdéronse os sentidos

Fálasme con bicos.

Saboréasme con caricias.

Síntesme con voz.

Escóitasme con miradas.

Mírasme con palabras.

Soamente ti fas que os sentidos perdan o sentido.

 

146 Pasos na catedral

Doces bágoas percorren as túas meixelas nesta noite de lúa chea.

As estrelas bican o teu pequeno nariz e ti esbozas un tímido sorriso.

As túas mans xogan a facer corazóns cos cordóns do meu pantalón.

A túa mirada pérdese na oscuridade do meu iris.

Os latexos do teu corazón resonan no teu peito como os nosos pasos na catedral.

 

147 Noite estrelada

É unha noite estrelada, noite de namorada

O vento bícame a caluga, mentres eu observo a lúa

O río canta un arrolo para facerme durmir no seu colo

As árbores espidas escoitan o son, e bailan ao seu carón

A escuridade no seu lar, parece escoitar o cantar,

canto máis tempo estou, máis me queren namorar

É unha noite estrelada nesta miña terra,

Nunca hei esquecer este amor por ela.

 

148 A discusión: corazón vs. cabeza

O corazón dixo: eu non atendo a razoamentos, tan só a impulsos.

A cabeza replicou: eu analizo a situación e busco a mellor opción.

O corazón retrucou: mentres ti perdes o tempo argüíndo, eu latexo desfrutando o momento.

E a cabeza calou, buscando unha boa resposta.

Nese intre, o corazón sorriu, sabedor de que gañara a discusión.

 

149 O diagnóstico

O galeno concluíu:

 

Cando o corazón latexa

a ritmo desfreado...

Cando os beizos se estarrican

buscando máis...

Cando os ollos se abren

para ver máis aló...

Cando non domina o pensamento

e a fantasía o inunda...

 

O diagnóstico é evidente.

 

Vostede padece un namoramento.

 

150 Supernova

O amor e coma unha supernova, ainda que haxa néboa, neve, haxa saraiba ou chova. Brilla alumando incandescente o camiño coma se fose un faro guiando a un navio que surca os mares do meu corazón.

 

151 Encarcelada

Dóeme a alma

perdín a calma

sen ti non son nada

nótome asfixiada.

Levo dúas horas chorando

estoume desgastando

Non sei que pensar...

que dicir...

que mirar...

Se non te podo observar a ti prefiro non mirar nada

decántome por acabar enterrada.

A ver que acontece mañá

Síntome encarcelada

 

152 Luceriño

Meu faro

meu luceiro

o meu fiel compañeiro;

es grande en corpo pequeno

es aire en momentos de asfixia;

luz en momentos escuros

Impredicible pero ben coñecido,

a mellor mestura que puiden pescudar

atópase neste fogar.

 

153 Morriña

Morriña... morriña dos teus beizos, morriña das túas apertas, morriña dos teus ollos, das túas miradas, morriña do tempo ao teu carón, morriña de ti!

 

154 Es

O fío vermello que conecta co máis profundo do meu ser. O verso que pecha a miña obra inacabada. Unha mirada penetrante ao abeiro dun perfecto solpor. A onda que baña os meus mellores desexos. A última peza que completa o meu puzle. O final do camiño.

 

155 Melodía encadeada

O amor...esa conxunción de suspiros que bule dos teus beizos silandeiros. O amor...ese son que creba o meu célere latexar ao verte chegar, eses soños compartidos arredor da lareira que tecen a madeixa de lá para resgardarnos do frío, nas longas noites de inverno. Qué che vou dicir do amor...se eu non podo falar del sen nomearte.

 

156 Aquí no peito

Aquí no peito bulígame unha bolboreta que describe as letras do teu nome na traxectoria do seu voo. Aquí no peito teño unha escolma de soños por cumprir, un feixe de estradas por recorrer ao teu carón e unha manchea de nubes ás que enxergar de preto cos teus ollos ao redor. Aquí no peito teño pausa e présa para axeitarme ao ritmo do teu latexar.

 

157 Respiración

Inspírasme, coma un fume intenso, dentro, expandíndose polo teu ser. Apodéraste da miña mente e liberas os meus pensamentos dunha morte segura. Ti me inspiras, e expiras, coma un fume denso que danza e se propaga. Inspírasme coma unha bocalada de aire fresco do día máis frío, e expírasme ata converterme en bafo.

 

158 Xaxún

Gústasme como me gusta almorzar polas mañás. Tomalo café ollando pola xanela e escoitar o asubío de centos de paxaros voando porque non queres ningún na man. Gústasme como me gusta cando me quenta o sol nun día de frío e dáme un calafrío por todo o corpo. Gústasme como me gusta o galego, porque non é o mesmo un “quérote” ca un “te quiero”.

 

159 Fotografando un sorriso

De seguido atópome soñando esperta contigo e co que podería ter sucedido entre nós mais non o fixo.

Os paseos xuntos, as cervexas compartidas, as caricias inocentes.

Non deixo de pensar en todo iso e no teu sorriso. Sobre todo no teu sorriso, triangular, como ti dis. Aínda que o odies encántame capturalo e sei que, no fondo, gozas cando o fago.

 

160 Agardo a que voltes?

As mensaxes quédanme curtas para expresar todo o que non podo facer dende que te fuches. Medio ano é unha eternidade para un corazón namorado. Non podo agardar a que voltes para confesarche o que me pasa por dentro, porque a pesar dos quilómetros que nos separan, eu síntote máis preto que nunca.

 

161 Baixo o arco da vella

Baixo o arco da vella fun buscar,

entre as máis belas flores,

Para ti, a

quela sen igual.

 

Mais

―Non ousarás,

ben intencionado rapaz,

cumprido fin dar

a tan aloucada teima!

 

Dixo a máis vella das meigas.

 

―Pois mesmo a flor máis senlleira

da paisaxe máis feiticeira

de envexa haberá murchar

ante a celeste presenza

da morena serea

con ollos de mar.

 

162 Mentres ti me acompañes

Mentres ti me acompañes,

pouco me importa quen falte

mais, cando estás ausente,

tanto ten quen se presente.

 

163 As Deusas, para os Deuses

Sei de sobra

que os teus peitos non son dunas acicaladas polo vento a bulir

que quen che dera a ti ter nos ollos o mirar dun solpor en París

que non serías pra min se iluminaras rúas e camiños ao sorrir

e, aínda así,

non hai cousa que eu non fixer

por terte aquí á fin.

 

164 Crebar o crepúsculo

Déixame ser o teu abrente inmortal

a fenda de luz que faga fuxir á escuridade

o cetro eterno a encandear os inimigos

e a cristalizar un refuxio no que abrazarte.

Ven canda min e hei refulxir só por ti;

serei a túa vangarda en cada combate

máis unha nova alborada que che traia

cálido agarimo e inquebrantable claridade.

 

165 Sorriso

O teu sorriso provoca en min unha desorde emocional.

 

166 Eternidade

Es exactamente iso que non quero perder xamais

 

167 Un minuto só

Léme, k t kro. A t e a st hp, k va rexuvenecer a mi. E a tu voto, k vou ser pra t. [desculpe, aprendendó ģãĺèğő con mil amores desde n dous 3 días só ben tratar amores (ni ritmo) nda nn podœ] Dame o 2 voto (órdenador) e por amor á arte vou conquerer (conquistar pola forza das amores) todo o mundo.

 

168 Estás comigo

Estás comigo fronte ao mar, onde as ondas bican as rochas e as deixan chorando, na ribeira que a marea debuxa no ceo. Atópote na húmida area destas praias azul atlántico, onde deixaramos as nosas pegadas, e sempre que me perdo a buscar cunchas. A melodía inexorábel da escuma fai difícil esquecer que o teu corpo era a miña costa predilecta.